I SA/Gd 374/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2013 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 3 czerwca 2015 r. nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 stycznia 2916 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2013 r. pan M. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji. We wniosku wyjaśnił, że prowadzi działalność w zakresie prowadzenia stacji paliw na podstawie umowy agencyjnej, z której obrót miesięczny wynosi 100.000 zł. Z uzyskanych środków skarżący zapewnia wypłatę wynagrodzeń swoim pracownikom oraz zapłatę kosztów prowadzenia stacji. Podniósł, że paliwo nie stanowi jego własności, zatem wpływy z sprzedaży nie trafiają na jego rachunek. W ocenie skarżącego egzekwowanie kwoty około dziesięciokrotnie wyższej od miesięcznych przychodów pozbawi go płynności finansowej i zmusi do zaprzestania prowadzenia działalności. Zajęcie wierzytelności może ponadto doprowadzić do wypowiedzenia umowy agencyjnej ze skutkiem natychmiastowym, tym samym wykonanie zaskarżonych decyzji może prowadzić do skutków trudnych do odwrócenia i pozbawić go źródła utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; określanej dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego wynoszącego w niniejszej sprawie 1.003.750 zł. Sąd wziął ponadto pod uwagę okoliczności podniesione przez stronę we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, w którym wskazano, że na skutek zajęcia wierzytelności przez poborcę skarbowego A wypowiedział skarżącemu umowę ze skutkiem natychmiastowym, w związku z czym utracił on główne źródło dochodów. We wniosku tym skarżący podniósł dodatkowo, że w dniu 21 marca 2016 r. została z nim rozwiązana także umowa o pracę. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.