I SA/Gd 376/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2010 roku postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem dołączonym do skargi, złożonym na formularzu PPF w dniu 7 kwietnia 2016 r., skarżący L. B. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką, małżonkowie maja na utrzymaniu troje małoletnich dzieci (rok, 10 i 13 lat), w ich małżeństwie istnieje ustrój rozdzielności majątkowej, skarżący nie posiada żadnego majątku, oboje małżonkowie są zatrudnieni na umowę o pracę i z tego tytułu osiągają dochody w łącznej kwocie 3.053,51 zł netto miesięcznie, które w całości przeznaczają na czynsz najmu mieszkania (600 zł), opłaty za media (350 zł), zakup gazu w butlach (60 zł), leków (150 zł), odzieży, obuwia i pomocy szkolnych dla dzieci (300 zł), wizyty u ortodonty (140 zł) oraz wyżywienie. Z dołączonych do skargi zaświadczeń z dnia 9 i 15 lutego 2016 r. o zatrudnieniu i wynagrodzeniu każdego z małżonków, wynika, że ich średnie miesięczne wynagrodzenie w okresie od 1 listopada 2015 r. do 31 stycznia 2016 r. wyniosło 2.419,85 zł netto. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy winno wynikać ze zrównoważonej i wzajemnej oceny dwóch elementów: rozmiaru kosztów, jakie musi ponieść strona wnioskująca o prawo pomocy na poczet postępowania sądowego i aktualnych możliwości płatniczych jej samej jak i osób pozostających z taką osobą we wspólnym gospodarstwie domowym (por. m.in.: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt I SA/Po 825/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Koszty niniejszego postępowania kształtuje: 1) wpis od skargi będący wpisem stosunkowym zależnym od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, który w niniejszej sprawie wynosi 1% wartości zaskarżenia, tj. kwoty 2..617.394 zł (§ 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako rozporządzenie); 2) ewentualny wpis od skargi kasacyjnej wynoszący połowę wpisu od skargi (§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.); 3) ewentualny wpis od zażalenia na postanowienie wydane przez sąd wynoszący 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia) oraz 4) ewentualna opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł pobierana za doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem w sytuacji gdy orzeczenia nie uzasadnia się z urzędu (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych; Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, że nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie ani w całości ani też w części. Biorąc pod uwagę wysokość miesięcznych dochodów, jakimi dysponują małżonkowie, które bez wątpienia w całości przeznaczają na pokrycie bieżących niezbędnych wydatków swoich oraz trójki małoletnich dzieci, zobowiązanie skarżącego do partycypowania nawet w niewielkim stopniu w kosztach sądowych w niniejszej sprawie może doprowadzić do zachwiania i tak trudną już sytuacją bytową jego i jego rodziny. Końcowo, referendarz sądowy wyjaśnia, że wprawdzie w złożonym oświadczeniu skarżący nie podał majątku małżonki, powołując się na ustrój rozdzielności majątkowej, to jednak odstąpiono od wezwania skarżącego do wyjawienia składników majątku małżonki z tej przyczyny, że są one znane orzekającemu. Skarżący bowiem ubiegał się już o przyznanie mu prawa pomocy przed tut. Sądem. W sprawach o sygn. akt I SA/Gd 950/14 oraz I SA/Gd 951/14, odpowiadając na zarządzenie referendarza sądowego, żona skarżącego złożyła stosowne oświadczenie, w którym podała, że posiada jedynie nieruchomość rolną oraz jest współwłaścicielką samochodu osobowego marki [...] z 1999 r. Jednocześnie skarżący w przedmiotowym wniosku ujawnił i udokumentował dochody małżonki. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.