I SA/Gd 377/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 377/25 w sprawie ze skargi D.Ł. na zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 7 kwietnia 2025 r., nr Z.132824773.ŁK.E w przedmiocie czynności egzekucyjnych postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 377/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie ze skargi D.Ł. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona"), na zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 7 kwietnia 2025 r. o zajęciu wynagrodzenia za pracę w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne, odrzucił skargę, jako niedopuszczalną z powodu niewyczerpania toku instancyjnego. Doręczenie Skarżącej odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej (z jednoczesnym pouczeniem m. in. o przymusie adwokacko – radcowskim) nastąpiło w dniu 16 czerwca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 68 akt sądowych). W dniu 26 czerwca 2025 r. Skarżąca złożyła pismo zatytułowane "Skarga na Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] oraz Wojewoda Pomorski z dnia 12 kwietnia 2025 r." W następstwie powyższego Sąd wezwał Skarżącą do sprecyzowania czy ww. pismo stanowi: a) uzupełnienie skargi z dnia 12 kwietnia 2025 r. wniesionej do tut. Sądu na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...], b) względnie, czy jest to środek zaskarżenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi, o którym Skarżąca została pouczona wraz z przesłanym jej postanowieniem, pod rygorem uznania, że przedmiotowe pismo jest uzupełnieniem skargi wniesionej do tut. Sądu. Odbiór korespondencji nastąpił w dniu 7 lipca 2025 r. W dniu 8 lipca 2025 r. Skarżąca złożyła kolejne pismo w stosunku do którego Sąd wezwał Stronę do wyjaśnienia treści drugiego akapitu, w którym wniosła o "potraktowanie jej pisma z 26 czerwca 2025 r., jako wszczynające kolejny, dopuszczalnie prawnie etap rozpatrywania jej spraw/skargi". Jednocześnie wyjaśniono Skarżącej, że skarga z dnia 12 kwietnia 2025 r. została odrzucona postanowieniem z dnia 11 czerwca 2025 r., które zostało doręczone w dniu 17 czerwca 2025 r. wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia od tego postanowienia. W dniu 16 lipca 2025 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo zatytułowane "Dotyczy skargi z dnia 12 kwietnia 2025 r.", w którym wymieniono m. in. sygn. akt I SA/Gd 377/25, zaś w dniu 21 lipca 2025 r. Skarżąca złożyła wniosek o wgląd do akt sprawy z wnioskiem o wstrzymanie egzekucji administracyjnej oraz pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie, w którym wskazała, iż domaga się ponownego merytorycznego rozpoznania jej skargi z dnia 12 kwietnia 2025 r. z uwzględnieniem wszystkich przedstawionych dowodów i argumentów. W piśmie z 28 lipca 2025 r. Skarżąca wskazała, iż wnosi o ponowne rozpatrzenie i uwzględnienie ww. skargi. Następnie, wobec treści pisma (złożonego w dniu 21 lipca 2025 r.) o uznanie pisma Skarżącej z dnia 26 czerwca 2025 r. "jako dalsze, w celu rozpatrzenia skargi" oraz pisma z dnia 28 lipca 2025 r. zawierającego wniosek "o ponowne rozpatrzenie i uwzględnienie skargi z dnia 12 kwietnia 2025 r.", zobowiązano Stronę do jednoznacznego sprecyzowania czy pismo to jest skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od postanowienia Sądu z dnia 11 czerwca 2025 r. w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarżąca na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 4 sierpnia 2025 r. udzieliła odpowiedzi podając, iż podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie, jest to środek zaskarżenia i wnosi i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wobec powyższego pismo Skarżącej z dnia 26 czerwca 2025 r. uznano za skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2025 r. (sygn. akt I SA/Gd 377/25) w przedmiocie odrzucenia skargi, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy przekazano referendarzowi sądowemu celem jego rozpoznania. Następnie pismem z dnia 9 września 2025 r. Strona zwróciła się na podstawie art. 168 k.p.c. z wnioskiem "o przedłużenie terminu" odnośnie skargi kasacyjnej. Jak podała, podjęła decyzję o przekazaniu sprawy prawnikowi/radcy prawnemu, a w dniu 9 września 2025 r. ma umówiony termin na omówienie sprawy. Potrzebuje fachowej pomocy, aby zapewnić sobie możliwie najlepsze wsparcie prawne, ponieważ nie rozumie przebiegu postępowania oraz skomplikowanych zagadnień prawnych. Do pisma dołączono pełnomocnictwo z dnia 10 września 2025 r., na podstawie którego Skarżąca upoważniła (wskazanego w nim) radcę prawnego do wglądu do akt sprawy m. in. o sygn. I SA/Gd 377/25 i wykonania z nich fotokopii. Z kolei, w piśmie z dnia 17 września 2025 r. wskazując na dwie sygnatury spraw sądowych Skarżąca oświadczyła, iż wycofuje swój wniosek, a jej skarga z dnia 12 kwietnia 2025 r. została już rozpatrzona. Na wezwanie z dnia 22 września 2025 r., stanowiące wykonanie zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z dnia 19 września 2025 r., o sprecyzowanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, który wniosek Strona cofa, bowiem w ww. piśmie Strona wskazała: - sygn. akt I SPP/Gd 184/25 dotyczącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika, - sygn. akt I SA/Gd 377/25, w której złożyła wniosek "o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej", nie udzielono żadnej odpowiedzi. Z akt wynika, iż przesyłka została skutecznie doręczona Skarżącej w dniu 25 września 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 144 akt sądowych), jednakże do dnia sporządzenia niniejszego postanowienia nie nadesłano żadnej korespondencji. Z kolei, postanowieniem z dnia 13 października 2025 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku umorzył postępowanie z wniosku Strony o przyznanie prawa pomocy wobec uznania, iż w piśmie z dnia 17 września 2025 r., Wnioskodawczyni cofnęła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (sygn. akt ISPP/Gd 184/25). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Z powołanej regulacji wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona nie dokonała czynności w terminie. Nie można zatem przywrócić terminu, który nie został uchybiony. Powyższą regulację sąd administracyjny natomiast zobowiązany jest uwzględnić, zanim przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu. Z akt sprawy wynika, iż w dniu 16 czerwca 2025 r. Stronie skarżącej został doręczony odpis postanowienia Sądu z dnia 11 czerwca 2025 r. o odrzuceniu skargi wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. W terminie ustawowo zakreślonym do złożenia skargi kasacyjnej na ww. postanowienie, Skarżąca złożyła pismo z dnia 26 czerwca 2025 r. zatytułowane "Skarga na Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] oraz Wojewoda Pomorski z dnia 12 kwietnia 2025 r." Wobec treści pisma (złożonego w dniu 21 lipca 2025 r.) o uznanie pisma Skarżącej z dnia 26 czerwca 2025 r. "jako dalszego w celu rozpatrzenia skargi" i pisma z dnia 28 lipca 2025 r. zawierającego wniosek "o ponowne rozpatrzenie oraz uwzględnienie skargi z dnia 12 kwietnia 2025 r.", Sąd zobowiązał Skarżącą do jednoznacznego sprecyzowania, czy pismo z dnia 26 czerwca 2025 r. jest skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od postanowienia tut. Sądu z dnia 11 czerwca 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Skarżąca na powyższe udzieliła pismem z dnia 4 sierpnia 2025 r., odpowiedzi twierdzącej podając, że podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie, jest to środek zaskarżenia i wnosi o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W tych okolicznościach uznano, że sporządzone przez Skarżącą pismo z dnia 26 czerwca 2025 r. jest skargą kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2025 r. (sygn. akt I SA/Gd 377/25) w przedmiocie odrzucenia skargi, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy przekazano referendarzowi sądowemu celem dalszego rozpoznania. Należy mieć na uwadze, że stosownie do treści art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozpatrywanej sprawie ww. postanowienie z dnia 11 czerwca 2025 r. wraz z uzasadnieniem zostało doręczone Stronie w dniu 16 czerwca 2025 r. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 16 lipca 2025 r. W tym stanie rzeczy, wniesienie przez Skarżącą skargi kasacyjnej w dniu 26 czerwca 2025 r. nastąpiło w wymaganym prawem trzydziestodniowym terminie. Z kolei, pismem z dnia 9 września 2025 r. Skarżąca zwróciła się na podstawie art. 168 k.p.c. z wnioskiem "o przedłużenie terminu" co do skargi kasacyjnej wobec podjęcia decyzji o przekazaniu sprawy prawnikowi/radcy prawnemu i umówionego na dzień 9 września 2025 r. terminu na omówienie sprawy. Wskazała, że potrzebuje fachowej pomocy, aby zapewnić sobie możliwie najlepsze wsparcie prawne, ponieważ nie rozumie przebiegu postępowania oraz skomplikowanych zagadnień prawnych. Do pisma dołączono pełnomocnictwo z dnia 10 września 2025 r., na podstawie którego Skarżąca upoważniła wskazanego radcę prawnego do wglądu do akt sprawy m. in. o sygn. I SA/Gd 377/25 i wykonania z nich fotokopii. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 września 2025 r. pismo Strony uznano za wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Natomiast w piśmie z dnia 17 września 2025 r. wskazując na dwie sygnatury spraw sądowych, w tym na I SPP/Gd 184/25, przy której znajduje się zapis "wniosek", Skarżąca oświadczyła, iż wycofuje swój wniosek, a jej skarga z dnia 12 kwietnia 2025 r. została już rozpatrzona. Na wezwanie z dnia 22 września 2025 r., (stanowiące wykonanie zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z dnia 19 września 2025 r.), o sprecyzowanie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, który wniosek Strona cofa, bowiem w ww. piśmie Strona wskazała: - sygn. akt I SPP/Gd 184/25 dotyczącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika, - sygn. akt I SA/Gd 377/25, w której złożyła wniosek "o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej", nie udzielono żadnej odpowiedzi. W dniu 13 października 2025 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 13 października 2025 r. umorzył postępowanie z wniosku Strony o przyznanie prawa pomocy wobec uznania, iż w piśmie z dnia 17 września 2025 r. Wnioskodawczyni oświadczyła, że cofa swój wniosek o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (sygn. akt ISPP/Gd 184/25). W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało zatem odrzucić, gdyż Skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Dodatkowo, cofnęła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, wskutek którego postępowanie to zostało umorzone. Tym samym, wniosek Strony o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony, uznać należało jako niedopuszczalny, Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu rozumie się złożenie omawianego wniosku jeżeli strona nie uchybiła terminowi – a contrario z art. 86 § 1 p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09). Nie można zatem przywrócić terminu, który nie został uchybiony, ponieważ instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie w sytuacji, gdy strona nie dokonała czynności w terminie. Dopiero bowiem w sytuacji stwierdzenia, że w sprawie doszło do uchybienia terminowi, sąd może merytorycznie rozpoznać wniosek strony o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, tj. przywrócić termin bądź wniosek oddalić (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GZ 276/16, z 14 października 2025 r. II OZ 1489/25). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.