I SA/Gd 380/15

Dnia 14 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 6 maja 2015 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 380/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej 18 grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżącemu doręczono odpis w/w wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia. Skarżący złożył w tutejszym Sądzie sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. wskazał dodatkowo, że nie jest adwokatem, radcą prawnym ani doradcą podatkowym, a składając skargę kasacyjną występuje w imieniu własnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawą z dnia z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) dalej w skrócie zwana Ustawą zmieniającą, dokonano nowelizacji ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a. Zgodnie z art. 2 Ustawy zmieniającej, przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Zmiany w p.p.s.a., które zostały dokonane Ustawą zmieniającą weszły w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. Mając powyższe na względzie wskazać należy, że podstawą niniejszego rozstrzygnięcia są zatem przepisy p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym po dokonanej nowelizacji. Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Jak zaś wynika z § 3 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W niniejszej sprawie skarżący osobiście sporządził skargę kasacyjną, natomiast z akt sprawy, w szczególności ze złożonego przez M.A. oświadczenia nie wynika, aby był on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niepodpisanie skargi kasacyjnej przez podmiot uprawniony do jej sporządzenia nie jest brakiem formalnym, który mógłby zostać uzupełniony na wezwanie Sądu, jest to bowiem brak materialny skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. m.in. postanowienie NSA z 18 czerwca 2010 r., II OZ 571/10). Mając zatem na względzie, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, wniesioną skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.