I SA/Gd 382/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: odmówić skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 19 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 382/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę L. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 stycznia 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu. W dniu 23 lipca 2019 r. skarżąca złożyła do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie otrzymała wyroku Sądu wydanego w jej sprawie, w związku z czym nie mogła wystąpić o sporządzenie jego uzasadnienia. Wiedzę o fakcie wydania wyroku skarżąca uzyskała w dniu 17 lipca 2019 r. w Kancelarii Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "p.p.s.a.", jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. W sprawie zachowane zostały warunki formalne umożliwiające merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, tj. wniosek został złożony w terminie oraz strona jednocześnie dokonała uchybionej czynności (wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku). Niemniej jednak zdaniem Sądu strona nie wykazała, aby niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Podkreślić przy tym należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni zaprezentowaną argumentacją brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przedstawione przez skarżącą argumenty nie uprawdopodobniają, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie było istotnie niemożliwe. Oczekiwanie skarżącej na doręczenie jej sentencji wyroku pozbawione było podstawy prawnej. Zgodnie z art. 141 § 1 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Doręczenie odpisu sentencji wyroku oddalającego skargę następuje natomiast w sytuacji wydania takiego wyroku na posiedzeniu niejawnym (art. 139 § 4 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej natomiast wyrok wydany został nie na posiedzeniu niejawnym, tylko na rozprawie, o terminie której skarżąca została poinformowana. Co więcej, w piśmie z dnia 20 lutego 2019 r., stanowiącym zawiadomienie o rozprawie, skarżąca została poinformowana, że sentencję wyroku oddalającego skargę, ogłoszonego na rozprawie, Sąd doręcza z urzędu tylko stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku. W piśmie tym wskazano także, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Pouczenie zawierało również informację, że zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie siedmiodniowego terminu jest czynnością bezskuteczną. Dysponując takimi pouczeniami skarżąca miała zatem wszelkie niezbędne informacje do tego, aby w przepisanym do tego terminie wystąpić do Sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w jej sprawie, po ewentualnym wcześniejszym telefonicznym ustaleniu, jakie rozstrzygnięcie zostało wydane. Skarżąca nie wykazała zatem, że w niniejszej sprawie zaistniały niedające się przezwyciężyć przeszkody do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Podnieść przy tym należy, że osoba dbająca o swoje interesy winna w takiej sytuacji wykazać się należytą starannością i uczynić wszystko co możliwe, aby dochować terminu. Z uzasadnienia złożonego wniosku nie wynika natomiast, aby skarżąca podjęła jakiekolwiek działania mające na celu złożenie przedmiotowego wniosku w terminie. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowił, jak w sentencji