I SA/Gd 385/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A S.A. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 23 lipca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A S.A. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A S.A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 30 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2014 r. postanawia: odrzucić sprzeciw. Wnioskiem, zawartym w skardze na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...], sporządzonym na formularzu PPF w dniu 28 maja 2018 r. (data stempla pocztowego), A S.A., dalej jako "Skarżąca", zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 23 lipca 2018 r., na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), pozostawił wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie to doręczono w dniu 10 sierpnia 2018 r. (k. 200 akt sądowych). Od powyższego zarządzenia Skarżąca, pismem z dnia 17 sierpnia 2018 r. (data stempla pocztowego), wniosła sprzeciw, wnosząc o rozpatrzenie wniosku Skarżącej o przyznanie prawa pomocy, bowiem jego rozpatrzenie nie stoi w sprzeczności z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2018 r. o odrzuceniu skargi, do czasu jego uprawomocnienia się, względnie o zawieszenie postępowania w myśl art. 125 § 1 p.p.s.a. do czasu rozpatrzenia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Pismo podpisał, jako prezes zarządu, pan W. C. W wykonaniu zarządzenia Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 września 2018 r., Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych ww. pisma poprzez złożenie aktualnego KRS lub jego uwierzytelnionego odpisu potwierdzającego, że W. C. jest osobą uprawnioną do reprezentowania spółki, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jego odrzucenia. Powyższe wezwanie doręczono w dniu 25 września 2018 r. (k. 208 akt sądowych). Pismem z dnia 2 października 2018 r. (data stempla pocztowego), Skarżąca nadesłała zarządzenie referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym dla W.-F. VI Wydział Gospodarczy KRS z dnia 12 września 2018 r. oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw Skarżącego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 260 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu i rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Mając na uwadze treść powyższych przepisów, uznać należy, że sprzeciw powinien czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Należy wskazać, że obowiązkiem przedstawiciela lub organu osoby prawnej albo osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej jest wykazanie swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do przepisów art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 700 ze zm.), a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa tej ustawy, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych. Zakres danych, które zawierają odpisy pełne i odpisy aktualne z Krajowego Rejestru Sądowego określa § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. z 2011 r. nr 297, poz. 1760 ze zm.). Odpis pełny zawiera treść wszystkich wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS, dokonanych od chwili pierwszego wpisu, a odpis aktualny (podobnie jak samodzielnie pobrany wydruk komputerowy) zawiera tylko aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS. Wymienione dokumenty stanowią wymogi formalne pisma (też sprzeciwu) w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionego sprzeciwu na podstawie przytoczonego powyżej art. 259 § 2 p.p.s.a. Nieuzupełnienie braku formalnego sprzeciwu na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jest zatem obwarowane rygorem odrzucenia sprzeciwu, który dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania we wskazanym terminie. Powyższa okoliczność – nieuzupełnienia braku formalnego sprzeciwu w wyznaczonym terminie – miała miejsce w niniejszej sprawie. Skierowanie do Skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez złożenie aktualnego KRS lub jego uwierzytelnionego odpisu potwierdzającego, że W. C. jest osobą uprawnioną do reprezentowania spółki, podyktowane było koniecznością ustalenia jego uprawnienia do wniesienia sprzeciwu w imieniu Spółki. Wniesiony pismem z dnia 17 sierpnia 2018 r. sprzeciw podpisał bowiem Pan W. C., który pomimo powołania go na stanowisko Prezesa Zarządu Spółki na mocy uchwały z dnia 20 marca 2018 r. (k. 19 akt sądowych) nie został ujawniony w przedłożonym Sądowi aktualnym odpisie z KRS (k. 179-182 akt sądowych), w którym na dzień 31 lipca 2018 r. brak było wpisów w podrubryce 1 "Dane osób wchodzących w skład organu" rubryki 1 "Organ uprawniony do reprezentacji podmiotu". W aktach sprawy znajduje się również pismo o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu przez pana M. G. oraz postanowienie Sądu Rejestrowego z dnia 24 kwietnia 2018 r. w przedmiocie wykreślenia ww. osoby z KRS jako prezesa zarządu. W świetle powyższych okoliczności Sąd powziął wątpliwość co do aktualnego na dzień wniesienia sprzeciwu składu Zarządu Spółki oraz osoby pełniącej funkcję Prezesa Zarządu Spółki. Z uwagi na fakt, iż wniesiony sprzeciw nie spełniał wymogów formalnych (nie wykazano, że podpisujący sprzeciw jest uprawniony do reprezentowania Spółki), Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych sprzeciwu poprzez złożenie aktualnego KRS lub jego uwierzytelnionego odpisu potwierdzającego, że W. C. jest osobą uprawnioną do reprezentowania Spółki, a także została pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca w/w pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych, przesłana na prawidłowy adres korespondencyjny Skarżącej, została doręczona w dniu 25 września 2018 r. Pismem z dnia 2 października 2018 r. Skarżąca wskazała, że przed Sądem Rejestrowym toczy się postępowanie o wpis zmian w KRS Spółki obejmujące swym zakresem wpis m.in. nowego zarządu w osobie W. C. Z załączonego zarządzenia Sądu Rejestrowego z dnia 12 września 2018 r. wynika, że została ona wezwana do przedłożenia dokumentów potwierdzających imię i nazwisko W. C., gdyż okazało się, że brak jest w rejestrze osoby o podanym nr PESEL. Natomiast w nadesłanym odpisie aktualnym KRS brak jest wpisów danych osób wchodzących w skład organu uprawnionego do reprezentacji podmiotu, co więcej – jako sposób reprezentacji podmiotu wskazano, że do składania oświadczeń w imieniu spółki uprawnieni są dwaj członkowie zarządu działający łącznie albo jeden członek zarządu działający łącznie z prokurentem, przy czym w rubryce Prokurenci brak jest wpisów. Powyższe okoliczności uprawniają Sąd rozpoznający niniejszą sprawę do uznania, że Skarżąca nie wykazała, że wskazana osoba, podpisana pod wniesionym sprzeciwem, jest uprawniona do jej reprezentowania. Co więcej, uzasadniona jest wątpliwość co do prawidłowości danych osoby wskazanej jako Prezes Zarządu, z uwagi na treść ww. pisma Sądu Rejestrowego oraz brak wskazania w uchwale z dnia 20 marca 2018 r. (powołującej pana W. C. na Prezesa Zarządu Spółki) jakichkolwiek danych pozwalających na identyfikację wskazanej osoby (daty urodzenia, numeru PESEL, miejsca zamieszkania, numeru dowodu osobistego, itp.). Na marginesie Sąd zauważa, iż Skarżąca powinna była najpóźniej od dnia 1 czerwca 2018 r. (data odbioru pierwszego wezwania tut. Sądu do wykazania umocowania ww. osoby do reprezentowania Skarżącej) powziąć wszelkie możliwe kroki w celu ujawnienia prawa ww. osoby do jej reprezentowania i działania w jej imieniu oraz uregulowania sposobu reprezentacji strony skarżącej. W związku z nieprzedłożeniem Sądowi aktualnego KRS ani jego uwierzytelnionego odpisu potwierdzającego, że W. C. jest osobą uprawnioną do reprezentowania Spółki, w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 2 października 2018 r., uprawnionym jest przyjęcie, iż nie uzupełniono braków formalnych sprzeciwu w zakreślonym terminie. W związku z powyższym, mając na uwadze treść przytoczonych powyżej przepisów, Sąd zobowiązany był odrzucić sprzeciw. W tym miejscu Sąd wskazuje, iż – z korzyścią dla Skarżącej – przyjął, że termin do uzupełnienia braku formalnego płynął od dnia odebrania wezwania z placówki pocztowej (25 września 2018 r.), a nie od dnia upływu czternastodniowego okresu od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki do odbioru, tzw. awiza (wystawionego w dniu 10 września 2018 r.), który przypadał w dniu 24 września 2018 r., bowiem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki brak jest informacji (w tym wskazania daty) w przedmiocie ponownego zawiadomienia Skarżącej o pozostawieniu przesyłki do odbioru (tzw. drugiego, powtórnego awiza). W związku z tym niezasadne byłoby przyjęcie wynikającej z art. 73 § 1-4 p.p.s.a. fikcji doręczenia zastępczego z dniem 24 września 2018 r. Z tych względów, Sąd na mocy art. 259 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.