I SA/Gd 389/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 rok postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A Sp. z o.o. w postępowaniu ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 marca 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta określającą wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za 2008 r., zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Skarżąca uzasadniając powyższy wniosek wyjaśniła, że ma prawo przypuszczać, iż z uwagi na rażące naruszenie przepisów prawa materialnego jak i procesowego argumenty zawarte w skardze zostaną uwzględnione. Zdaniem wnioskodawczyni w tej sytuacji przedwczesne jest dokonywanie zapłaty, bowiem wyegzekwowanie kwoty [...],- zł stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, ponieważ spowodowałoby utratę płynności finansowej. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że boryka się z poważnymi problemami z windykacją należności od kontrahentów, stan zadłużenia z tego tytułu wynosi obecnie około [...],- zł, a zobowiązania spółki z tytułu kredytów i pożyczek wynoszą około [...],- zł. Skarżąca podniosła, że ze względu na kryzys zmuszona była do zmniejszenia swojej produkcji, eksport jej produktów zmniejszył się o ponad 50 %. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). Wyjaśnić należy na wstępie, że stanowisko skarżącego, iż skarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a. Powołany przepis wskazuje na szkodę, majątkową, bądź niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Sąd uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała, aby wykonanie decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przytoczonym przepisie. Przede wszystkim wskazać należy, iż wnioskodawczyni poprzestała jedynie na złożeniu rachunku zysków i strat oraz ugody w przedmiocie spłaty zaciągniętego kredytu zawartej z B S.A. Powyższe dane dotyczą jedynie pasywów, wynika z nich, że wnioskodawczyni poniosła w dwóch ostatnich latach straty z działalności gospodarczej. Nie pozwalają one ocenić kondycji przedsiębiorstwa. Skarżąca nie podała nawet przybliżonych danych o aktywach, nie można więc ocenić, jakie są możliwości wyegzekwowania i jaki wpływ na sytuację przedsiębiorstwa wywrze wyegzekwowanie należności określonej decyzją. Skarżąca, będąc podmiotem gospodarczym, ma świadomość, że na sprawozdanie finansowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością składa się nie tylko rachunek zysków i strat, ale również bilans i sprawozdanie z przepływu środków pieniężnych. Ograniczenie informacji o sytuacji przedsiębiorstwa wyłącznie do pasywów uniemożliwia weryfikację złożonego wniosku. Informacji niezbędnych dla oceny zasadności wniosku nie można było też ustalić w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy. Powyższe nie wynika także z charakteru niniejszej sprawy. Zdaniem Sądu jedynie szczegółowe określenie sytuacji finansowej jak i majątkowej wnioskodawczyni mogłoby umożliwić ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wpływu na wynik tego wpadkowego postępowania nie może mieć zaś, w ocenie Sądu, sama wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie, czy też subiektywne przekonanie skarżącej o zasadności skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.