I SA/Gd 390/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia NSA Elżbieta Rischka, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 24 października 2018 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A. Sp. z o.o. z siedzibą w na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lutego 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia A Sp. z o.o. (dalej: Spółka, skarżąca) na upomnienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że upomnieniem nr [...] z dnia 27 grudnia 2017 r. Burmistrz W. wezwał skarżącą do uregulowania należności wynikających z podatku od nieruchomości w łącznej kwocie 38.450,60 zł. Spółka wniosła zażalenie na powyższe upomnienie. Kolegium, powołując się na art. 134 w zw. z art. 141 § 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), dalej k.p.a., w związku z art. 15 § 1 i art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1201 ze zm.), zwanej dalej u.p.e.a., stwierdziło niedopuszczalność tego zażalenia. Wskazało, że upomnienie nie ma charakteru postanowienia, od którego przysługiwałby stronie środek zaskarżenia. Upomnienie ma jedynie przypominać o konieczności wykonania obowiązku, informując o zagrożeniu skierowania sprawy na drogę egzekucji administracyjnej. Nie stanowi zatem rozstrzygnięcia władczego, które rozstrzygałoby o sytuacji prawnej osoby, do której zostało skierowane Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zdaniem skarżącej, upomnienie wystawione zostało zgodnie z art. 15 u.p.e.a. i stanowiło wszczęcie procedury egzekucyjnej. Konsekwencją zastosowania art. 15 u.p.e.a. jest zaskarżalność czynności organu na podstawie art. 17 u.p.e.a. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego było bezzasadne i przedwczesne, bowiem decyzje w przedmiocie podatku od nieruchomości nie są ostateczne. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Kolegium stwierdzające niedopuszczalność zażalenia skarżącej Spółki na upomnienie Burmistrza W., wzywającego do uregulowania należności z tytułu podatku od nieruchomości. Zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Art. 17 § 1 u.p.e.a. stanowi, że: o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Z powyższej regulacji wynika, że zaskarżeniu zażaleniem podlegają akty, które łącznie spełniają następujące warunki: 1) mają charakter postanowienia, 2) zawierają rozstrzygnięcie lub stanowisko organu egzekucyjnego lub wierzyciela w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego, 3) możliwość wniesienia zażalenia wynika z przepisów u.p.e.a. lub k.p.a. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła zażalenie na upomnienie, a więc akt, który nie spełnia żadnego z ww. warunków. Po pierwsze, nie ma ono charakteru postanowienia. Jest to wezwanie skierowane przez wierzyciela do zobowiązanego do dobrowolnego uregulowania należności pieniężnych względem wierzyciela z zagrożeniem, że w przypadku jego niewykonania, zostanie wszczęta egzekucja administracyjna. Stanowi więc informację (przypomnienie) dla zobowiązanego o obowiązkach, które posiada względem wierzyciela i daje zobowiązanemu możliwość dobrowolnego ich wykonania w określonym terminie, a jednocześnie zawiera rygor wszczęcia egzekucji administracyjnej w przypadku braku tej dobrowolnej realizacji obowiązku. Na tle omawianego zagadnienia Sąd przychyla się do stanowiska Kolegium, że upomnienie ma jedynie przypominać o obowiązku zapłaty wymienionych w nim należności, informując o zagrożeniu skierowania sprawy na drogę egzekucji administracyjnej. Nie stanowi zatem rozstrzygnięcia władczego, które decydowałoby o sytuacji prawnej osoby, do której zostało skierowane. Po drugie, upomnienie nie dotyczy postępowania egzekucyjnego. Poprzedza ono bowiem postępowanie egzekucyjne, które nie zostało jeszcze wszczęte, a które może być wszczęte dopiero po doręczeniu upomnienia w trybie art. 15 u.p.e.a. Po trzecie, zarówno przepisy u.p.e.a., jak i K.p.a. nie przewidują środka zaskarżenia w postaci zażalenia na upomnienie. Z powyższych rozważań wynika, że upomnienie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, w związku z powyższym uznać należy, że Kolegium w niniejszej sprawie prawidłowo stwierdziło - zgodnie z art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 18 u.p.e.a. - niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez skarżącą na upomnienie Burmistrza W. z dnia 27 grudnia 2017 r. Stosownie bowiem do art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy (u.p.e.a.) nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast w myśl art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia. Okoliczności podnoszone przez skarżącą w zażaleniu na upomnienie oraz w skardze na postanowienie SKO stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, a dotyczące bezzasadności egzekwowania należności z tytułu podatku od nieruchomości, mogą być ewentualnie podnoszone w zarzutach w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 u.p.e.a., lecz dopiero po wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Z tych względów skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.).