I SA/Gd 391/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi P.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 lutego 2011 r., [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca 2006 roku do grudnia 2007 roku postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 kwietnia 2011 r. P.M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 lutego 2011 r., wydaną na skutek rozpatrzenia jego odwołania od decyzji Dyrektora Kontroli Skarbowej z dnia 28 września 2010 r., którą dokonano podatnikowi rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od lipca 2006 r. do grudnia 2007 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia z dnia 11 maja 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 2.000 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis w/w zarządzenia próbowano doręczyć stronie postępowania dwukrotnie. Za pierwszym razem przesyłka polecona nr [...] została zwrócona nadawcy wskutek jej niepodjęcia przez skarżącego, jednakże ze względu na nieprawidłowe wypełnienie formularza zwrotnego potwierdzenia odbioru przez doręczyciela, z którego nie wynikało chociażby czy przesyłka była awizowana dwukrotnie, zastosowania nie znalazły przepisy mówiące o doręczeniu zastępczym. Z tego powodu odpis przedmiotowego zarządzenia nadano po raz kolejny. Tym razem przesyłka również nie została doręczona skarżącemu w sposób właściwy, tj. do rąk własnych, a przyczyną tego była jego nieobecność w miejscu zamieszkania. Z formularza zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika jednakże, że przedmiotową przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni w placówce pocztowej nr [...], o czym w dniu 1 lipca 2011 r. pozostawiono stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Na skutek nie podjęcia pisma zgodnie z pouczeniem zawartym w pozostawionym zawiadomieniu, przesyłkę awizowano powtórnie 11 lipca 2011 r. W związku z brakiem podjęcia przedmiotowej przesyłki w ustawowym terminie przesyłkę zwrócono tutejszemu Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Kwestię doręczeń pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowano w dziale III rozdział 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.". Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, swoich pracowników lub inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Wyrażoną w przepisie art. 69 P.p.s.a. zasadą jest, że doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma (art. 72 P.p.s.a.). Gdyby i w ten sposób nie można było stronie doręczyć pisma w postępowaniu, wyrażona w art. 73 P.p.s.a. instytucja doręczenia zastępczego nakazuje pozostawienie mającego trafić do adresata pisma na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. O pozostawieniu pisma w jednym z tych miejsc i możliwości jego odbioru we wskazanym terminie zawiadamia się adresata dwukrotnie, przy czym drugie zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w ciągu 7 dni od pozostawienia pierwszego zawiadomienia. W razie niepodjęcia pozostawionego pisma doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia. W niniejszej sprawie adresowane do strony wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi pozostawiono do dyspozycji adresata we właściwym urzędzie pocztowym o czym poinformowano skarżącego pozostawiając mu w dniu 1 lipca 2011 r. awizo. Pomimo złożenia w dniu 11 lipca 2011 r. powtórnego zawiadomienia o oczekującym na odbiór piśmie, skarżący nie odebrał go. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że doręczenie zostało skutecznie dokonane z dniem 15 lipca 2011 r., wtedy bowiem upłynął termin do odbioru pisma. Zakreślony w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału siedmiodniowy termin do uzupełnienia wpisu od skargi upłynął zatem 22 lipca 2011 r., a skarżący wezwania Sądu nie wykonał. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje z art. 220 § 3 P.p.s.a. zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.