I SA/Gd 395/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości gruntowej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. E. P. pismem z dnia 4 września 2008 r. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania opisanej powyżej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji prowadziłoby do pozbawienia jej środków utrzymania, bowiem jedynym źródłem jej dochodu jest emerytura. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, że wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Wprawdzie skarżąca w uzasadnieniu wniosku poprzestała jedynie na stwierdzeniu, że postępowanie egzekucyjne pozbawi ją środków do życia, jednak wiarygodność tego twierdzenia Sąd miał możność zweryfikować w oparciu o dokumenty przedłożone wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych dokumentów, Sąd ustalił, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, dochodem małżonków jest emerytura wypłacana każdemu z nich w kwocie [...] zł oraz [...] zł netto miesięcznie, majątek małżonków stanowi mieszkanie o powierzchni 60 m2. Użytkowany przez małżonków samochód osobowy marki Dacia Logan rok produkcji 2007 o wartości [...] zł został przewłaszczony na zabezpieczenie spłaty zaciągniętego na jego zakup kredytu. Z dołączonego oświadczenia złożonego przez córkę skarżącej, będącą współwłaścicielem domu, w którym zamieszkuje skarżąca i jej mąż wynika, że małżonkowie zajmują parter domu i partycypują w kosztach jego utrzymania w wysokości średnio [...] zł miesięcznie. Skarżąca cierpi nadto na przewlekłą chorobę i ponosi znaczne koszty związane z leczeniem. Wnioskodawczyni udokumentowała (faktury VAT) wydatki na zakup leków, które w lipcu 2008 r. wyniosły [...] zł, a we wcześniejszych miesiącach kształtowały się na zbliżonym poziomie. Nadto budżet domowy obciąża spłata zaciągniętego na zakup samochodu kredytu, którego rata w maju 2008 r. wyniosła [...] zł (wyciąg z rachunku bankowego). Biorąc pod uwagę powołane okoliczności, Sąd uznał, że wykonanie decyzji faktycznie mogłoby wyrządzić skarżącej znaczne szkody lub spowodować nieodwracalne skutki. Z zestawienia przychodów i wydatków wynika bowiem, że nie jest ona w stanie dobrowolnie uiścić kwot określonych z decyzji. Natomiast prowadzenie egzekucji ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego prowadziłoby do ograniczenia wnioskodawczyni środków wydatkowanych na zakup leków, co mogłoby spowodować nieodwracalne skutki w postaci narażenia na uszczerbek zdrowia, a może i życia, a są to wartości nadrzędne, fundamentalne, chronione prawem. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.