I SA/Gd 395/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. E. P. dołączonym do skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję dyrektora izby skarbowej wnioskiem z dnia 5 maja 2008 r. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF uzupełnione zostały w dniu 7 lipca 2008 r. (data stempla pocztowego). Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 9 lipca 2008 r. dokumentów, ustalono, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem, jedynym źródłem utrzymania małżonków jest emerytura wypłacana każdemu z nich w kwocie 1 264,92 zł oraz 1 940,91 zł netto miesięcznie (dowód: zeznanie podatkowe za rok 2007, odpisy decyzji ZUS z dnia 1 i 15 marca 2008 r. dot. wysokości świadczeń, wyciągi z rachunku bankowego małżonków sporządzone za okres od 10 marca do 10 czerwca 2008 r.), majątek małżonków stanowi mieszkanie o powierzchni 60 m2 oraz samochód osobowy marki Dacia Logan rok produkcji 2007 o wartości 21 800 zł. Z dołączonego oświadczenia złożonego przez córkę skarżącej, będącą współwłaścicielem domu przy ul. [...] wynika, że małżonkowie zajmują parter domu i partycypują w kosztach jego utrzymania w wysokości średnio 833,27 zł miesięcznie. Kwota ta została ustalona na podstawie wydatków poniesionych w okresie od stycznia do kwietnia 2008 r. z tytułu opłat za gaz, energię elektryczną, wodę, wywóz odpadów i nieczystości, podatku od nieruchomości oraz raty kredytu zaciągniętego na zakup domu. Skarżąca cierpi na przewlekłą, nieuleczalną chorobę i ponosi znaczne koszty związane z leczeniem. Udokumentowała wydatki na zakup leków, które w lipcu 2008 r. wyniosły 585,54 zł, a w miesiącach poprzedzających kształtowały się one na zbliżonym poziomie (dowód: faktury VAT wystawione w okresie od maja do lipca br.). Małżonkowie spłacają kredyt zaciągnięty na zakup samochodu, którego rata w maju 2008 r. wyniosła 570,44 zł (dowód: wyciąg z rachunku bankowego). Mając na uwadze powyższe okoliczności uznano, że skarżąca wykazała, iż nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Za taką oceną przemawia wysokość miesięcznych dochodów małżonków ustalona po potrąceniu stałych, koniecznych obciążeń, tj. wydatków związanych z utrzymaniem domu, zakupem leków, spłatą kredytów. Wynosi ona około 600 zł na osobę. Nie bez znaczenia pozostaje także okoliczność, iż małżonkowie nie posiadają oszczędności. Z przedstawionych wyciągów z rachunku bankowego wynika, że w okresie od 10 marca do 10 czerwca br. saldo ich rachunku było ujemne, a na dzień ostatniego okresu rozliczeniowego wynosiło 4 287,10 zł. Sytuacja finansowa skarżącej nie budzi wątpliwości i znajduje potwierdzenie w przedłożonych dokumentach. Tym samym spełnia ona ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.