I SA/Gd 396/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. M. – S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zbycia udziałów w nieruchomościach postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 października 2013 r. nr [...]. Pani A. M. – S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 grudnia 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 marca 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomościach położonych w Z., na podstawie aktu notarialnego z dnia 28 lutego 2007 r. Do skargi został dołączony wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Powyższe oznacza, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie strona, nie uzasadniła złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, niemniej jednak w aktach sprawy znajdują się dokumenty dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy, pozwalające Sądowi dokonać oceny sytuacji rodzinnej i finansowej skarżącej. Z dokumentów tych wynika, że strona prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz uczącą się córką, małżonkowie są współwłaścicielami na prawach współwłasności ustawowej majątkowej kilku nieruchomości, na których ustanowione zostały hipoteki (umowne, przymusowe). Ze wszystkich wymienionych składników majątku prowadzona jest egzekucja na pokrycie zobowiązań małżonków. Małżonkowie nie posiadają oszczędności, gdyż w całości przeznaczyli je na leczenie córki cierpiącej na toczeń oraz męża skarżącej, u którego w połowie 2012 r. zdiagnozowano chorobę nowotworową. Od stwierdzenia wystąpienia choroby mąż skarżącej nie osiąga żadnych dochodów, nie otrzymuje też żadnych świadczeń, ani z KRUS ani z prywatnego ubezpieczenia grupowego. Orzeczeniem lekarza orzecznika mąż skarżącej został uznany za niezdolnego do pracy na okres powyżej 24 miesięcy. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonych decyzji mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub zajście trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie powyższe ustalenia stwierdzić należy, że potencjalna konieczność zapłaty należności wynikającej z zaskarżonych decyzji (należności głównej wraz z odsetkami) mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia, w tym do pozbawiona środków na podstawowe potrzeby życiowe skarżącej i jej rodziny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.