I SA/Gd 397/24

Dnia 16 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.i S.-M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 lutego 2024 r. nr 2201-IEW.4120.26.2023/UP w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 3 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej jako "p.p.s.a."), oddalił skargę A. S.-M. (dalej: Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 28 lutego 2024 r. w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 77) wynika, że w dniu 19 listopada 2024 r. odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej. W dniu 23 grudnia 2024 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez Skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Jak wynika z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie budzi wątpliwości Sądu, że od wyroku Sądu z dnia 3 września 2024 r. przysługuje skarga kasacyjna. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponadto, w myśl art. 175 § 1 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W myśl § 2 przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z § 2a przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Odnośnie do § 3 cytowanego przepisu skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. Przenosząc powyższe w realia niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga kasacyjna złożona osobiście przez Skarżącą jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 p.p.s.a. przy sporządzeniu skargi kasacyjnej obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że Skarżąca jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.) na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że Skarżąca ustanowiła w niniejszej sprawie pełnomocnika będącego adwokatem, jednakże wskazany pełnomocnik nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie Skarżąca osobiście sporządziła skargę kasacyjną, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby była on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w art. 175 § 1, 2 i 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, w ocenie Sądu skarga kasacyjna została wniesiona przez osobę nie posiadającą uprawnień do jej złożenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w postanowieniu.