I SA/Gd 398/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. i R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 30 marca 2009 r. w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2006 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. M. i R. M., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 30 marca 2009 r. (s.a. [...]) utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 12 grudnia 2008 r. (Fn [...]) w sprawie określenia skarżącym wysokości zobowiązania w podatku od środków transportu za rok 2006. Jednocześnie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta S. motywując wniosek tym, iż skierowanie decyzji do egzekucji administracyjnej doprowadzi do pozbawienia skarżących i ich całej rodziny wszystkich środków utrzymania, a co za tym idzie do skrajnego ubóstwa. Skarżący utrzymując się z przychodów uzyskiwanych z pracy najemnej od wielu lat wegetują na bardzo minimalnym poziomie. Ponadto, ich zdaniem, za wstrzymaniem wykonania przedmiotowej decyzji przemawia to, że wydana decyzja jest kuriozalna, bowiem organ ją wydający nie dał wiary wyjaśnieniom zobowiązanych oraz nieracjonalnie i nielogicznie ocenił możliwość posiadania po 2003 r. pojazdów podlegających opodatkowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżących, bowiem ich rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tutejszy Sąd zgadza się z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 listopada 2006 r. (II FZ 666/06), że (...) nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Strona skarżąca powołując w uzasadnieniu określone fakty powinna również uprawdopodobnić ich wystąpienie wykraczając w ten sposób poza gołosłowne twierdzenia o pozbawieniu rodziny środków do życia (...). W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Poza lakonicznym stwierdzeniem, że wykonanie decyzji naraziłoby skarżących na skrajne ubóstwo strona skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Również negatywny stosunek strony co do zasadności wydanych decyzji nie uzasadnia wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Rozstrzygając w przedmiocie wniosku sąd nie bada zasadności skargi, bada jedynie wystąpienie przytoczonych powyżej przesłanek, od których zaistnienia ustawa uzależnia możliwość wstrzymania przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.