I SA/Gd 399/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc listopad 2007 r. postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić skarżącej kwotę 500,00 (słownie: pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 17 października 2012 r., I GZ 311/12 uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 8 sierpnia 2012 r., którym skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 16.214,00 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Sąd drugiej instancji stwierdził, że zaskarżone zarządzenie jest nieprawidłowe, gdyż nie uwzględnia kwoty 500 zł uiszczonej przez skarżącą tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z 20 listopada 2012 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 15.714,00 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi spółki 29 listopada 2012 r. (potwierdzenie odbioru – k. 111 akt). Zatem termin wyznaczony skarżącej do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 6 grudnia 2012 r. Skarżąca wpisu w terminie nie uzupełniła. Pismem z 3 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik spółki oświadczył, że cofa skargę kasacyjną wniesioną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 maja 2012 r. odrzucające skargę "A" S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z 13 lutego 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc listopad 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd postanowił odnieść się do oświadczenia pełnomocnika skarżącej spółki o cofnięciu skargi kasacyjnej. Przepis zawarty w art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwaną dalej p.p.s.a. – stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (wniesiona została skutecznie), tj. gdy nie zawiera ona braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci. Sąd bowiem z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się – stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. – uiszczenie wpisu od skargi (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207; postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, LEX nr 335007 oraz B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Nierzgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011, Wydanie IV). Wskazać przy tym należy, że w przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej właściwym do badania dopuszczalności oświadczenia o jej cofnięciu w świetle art. 60 p.p.s.a. i umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest zawsze Naczelny Sąd Administracyjny, nawet jeżeli cofnięcie nastąpiło na etapie postępowania międzyinstancyjnego, jeszcze przed przekazaniem akt do tego sądu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że skarga kasacyjna zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Skarżąca spółka nie uzupełniła bowiem jej braków formalnych poprzez uzupełnienie należnego wpisu od skargi kasacyjnej w terminie, który upłynął z dniem 6 grudnia 2012 r. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.