I SA/Gd 401/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 1 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 24 czerwca 2008 r., P. Z. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych przez niego dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych ustalono, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, z którą mają na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Wnioskodawca uzyskuje dochód z umowy o pracę, którego średnia miesięczna wysokość w okresie od 1 kwietnia do 30 czerwca 2008 r. wyniosła 1.623,01 zł netto (zaświadczenie od pracodawcy z dnia 25 lipca 2008 r.). Średnie miesięczne wynagrodzenie małżonki wnioskodawcy wyniosło zaś we wskazanym okresie 1.172,14 zł netto, zaś w czerwcu br. otrzymała dodatkowo jednorazowe świadczenie urlopowe w kwocie 632 zł (zaświadczenie od pracodawcy z dnia 29 lipca 2008 r.). Małżonka wnioskodawcy otrzymuje też zasiłek rodzinny na dzieci w łącznej wysokości 96 zł miesięcznie (odpis decyzji przyznającej świadczenie). Małżonkowie nie są właścicielami nieruchomości, nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro (oświadczenie wnioskodawcy z dnia 24 czerwca 2008 r.) ani pojazdów mechanicznych (dodatkowe oświadczenie małżonków z dnia 24 lipca 2008 r.). Z uzyskiwanych łącznych dochodów w wysokości 2.891 zł netto małżonkowie opłacają, jak wskazał wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku oraz piśmie z dnia 24 lipca 2008 r., opiekunkę dla dzieci (500 zł miesięcznie), pokrywają koszt dojazdów do pracy w wysokości 300 zł miesięcznie (pracują 25 km poza miejscem zamieszkania) oraz ponoszą konieczne wydatki związane z utrzymaniem czteroosobowej rodziny. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów wnioskodawcy i jego małżonki przeznaczonych na potrzeby czterech osób oraz brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.