I SA/Gd 402/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Protokolant Referent Monika Majewska, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 2 marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy pożyczki p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie w sprawie. Decyzją z dnia 2 marca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. odmawiającą "A" sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej zwana Spółką) stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku od czynności cywilnoprawnych. Na powyższą decyzję Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, że zm.) - dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/GL 731/09 zwrócił się bowiem do ETS z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym wykładni przepisów prawa unijnego. Przedmiotem wniosku jest udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie: Czy art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, zmieniony z dniem 17 czerwca 1985 r. przez art. 1 pkt 1 dyrektywy nr 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r., uprawniał Państwo Członkowskie do ponownego wprowadzenia z dniem 1 stycznia 2007 r. podatku kapitałowego z tytułu zaciągnięcia pożyczki przez spółkę kapitałową, jeżeli wierzyciel uprawniony jest do udziału w zyskach tej spółki, w przypadku gdy Państwo Członkowskie uprzednio zrezygnowało z pobierania tego podatku z dniem akcesji, tj. z dniem 1 maja 2004 r.? Nie może budzić wątpliwości, że w konsekwencji udzielenia odpowiedzi w sprawie wykładni przepisów prawa wspólnotowego, zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Zważyć bowiem należy, że przedmiotem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej jest kwestia odnosząca się do opodatkowania pożyczki udzielonej spółce kapitałowej przez wspólnika tej spółki po dniu 1 stycznia 2007 r. Jak wynika tymczasem z analizy stanu prawnego z chwilą przystąpienia do Unii Europejskiej, Polska zrezygnowała z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych (dalej w skrócie PCC) pożyczek udzielanych spółkom przez wspólników/akcjonariuszy. Z dniem 1 maja 2004 r., na podstawie art. 1 pkt 5 lit. b) ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o PCC (Dz.U. z 2004 r. nr 6, poz. 42), do art. 9 pkt 10 tej ustawy dodana została kolejna jednostka redakcyjna, tj. lit. h). Zgodnie z tym przepisem (art. 9 pkt 10 lit. h ustawy o PCC, w brzmieniu obowiązującym od 1 maja 2004 r.) zwolniono od podatku od czynności cywilnoprawnych pożyczki udzielane przez wspólnika (akcjonariusza) spółce kapitałowej. Przepis art. 9 pkt 10 lit h), został następnie uchylony z dniem 1 stycznia 2007 r. przez art. 2 pkt 9 lit. c) tiret trzecie ustawy z dnia 15 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o PCC (Dz.U. nr 222, poz. 1629). Podatkiem od czynności cywilnoprawnych objęte w dalszym ciągu były umowy spółki (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k), zmiany tych umów (art. 1 ust. 1 pkt 2), przy czym za zmianę umowy spółki uznano m.in. przy spółce kapitałowej - pożyczkę udzieloną tej spółce przez udziałowca/akcjonariusza (art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o PCC, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r.). Stawka podatku była jednolita i wynosiła 0,5% (art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o PCC). Z kolei z dniem 1 stycznia 2009 r. do art. 9 pkt 10 ustawy o PCC dodano lit. i), który to przepis zwalnia od PCC pożyczki udzielane przez wspólnika/akcjonariusza spółce kapitałowej. Powyższa nowelizacja, dokonana ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o PCC (Dz. U. nr 209, poz. 1319), wiązała się z implementacją przez Polskę Dyrektywy Rady nr 2008/71WE z dnia 12 lutego 2008 r. Na tle takich regulacji prawnych powstała wątpliwość - o wyjaśnienie której zwrócił się do ETS Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - czy Państwo Pol- skie, które z dniem akcesji zniosło opodatkowanie podatkiem kapitałowym pożyczki zaciągane przez spółkę kapitałową, było - w świetle regulacji zawartych w Dyrektywie 69/335/EWG - uprawnione do ponownego wprowadzenia tego podatku w okresie późniejszym tj. z dniem 1 stycznia 2007 r. W związku z powyższym uznać należy, że konsekwencją wskazania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na sprzeczność z prawem wspólnotowym regulacji prawnych zawartych w ustawie o PCC, będzie stwierdzenie wadliwości zaskarżonej decyzji. Taką decyzję będzie bowiem należało uznać za opartą na przepisach prawa krajowego, niezgodnych z prawem wspólnotowym. Tym samym do czasu rozstrzygnięcia omawianej kwestii przez ETS należy zawiesić postępowanie. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym, którego rozstrzygnięcie wpływa na wynik postępowania toczącego się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.