I SA/Gd 403/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem zawartym w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję organu podatkowego i uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 2 maja 2014 r. (data stempla pocztowego), skarżący J. L. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Referendarz sądowy na podstawie przedmiotowego oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wydruku z systemu komputerowego Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie z dnia 9 maja 2014 r. (dodatkowego oświadczenia z dnia 2 czerwca 2014 r., zaświadczenia od pracodawcy z dnia 24 czerwca 2014 r. o zarobkach wnioskodawcy, odpisu zeznania podatkowego za rok 2013 PIT-36), ustalił, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem, który od października br. rozpoczyna studia uniwersyteckie, nie posiada żadnego majątku – nieruchomości, pojazdów mechanicznych oraz zasobów pieniężnych, z dniem 31 stycznia 2014 r. zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej, z której w roku ubiegłym osiągnął dochód w kwocie 17.317,77 zł (deklarując przychód w wysokości 43.696,21 zł i koszty jego uzyskania w wysokości 26.378,44 zł), obecnie utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.680 zł brutto. W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy stwierdził, że wnioskodawca obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Wnioskodawca utrzymuje siebie i syna z kwoty 1.680 zł brutto, z której bez wątpienia nie jest w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności. Nie posiada także żadnych składników majątkowych, z których ewentualnej sprzedaży mógłby uiścić koszty niniejszego postępowania. Z tych względów uznano, że wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.