I SA/Gd 409/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz Sądowy WSA Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: przyznać wnioskodawcy wynagrodzenie w kwocie 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał M. M. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w G. wyznaczyła na pełnomocnika M. M. z urzędu adwokata T. J., któremu skarżąca w dniu 30 lipca 2007 r. udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania jej w sprawie. Wyrokiem z dnia 3 października 2007 r. Wojewódzki Są Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. M. na wyżej określoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W dniu 12 listopada 2007 r. adwokat T. J. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one zapłacone w całości ani w żadnej części. Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymienione punkcie a) i b) wynosi 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Tym samym należne wnioskodawcy ze względu na przedmiot niniejszej sprawy wynagrodzenie za dokonaną czynność przysługuje w wysokości 240 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 292,80 zł. Z tych względów Sąd, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.