I SA/Gd 41/10

Dnia 13 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Dorota Zawiślińska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2010 roku na rozprawie sprawy ze skargi C.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 listopada 2009 r., [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2004 r. p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie Decyzją z dnia 16 listopada 2009 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. określającą C.W. wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2004 roku. Na powyższą decyzję C.W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, że zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jak wynika z informacji uzyskanej z Biura Trybunału Konstytucyjnego, przed Trybunałem toczy się postępowanie z wniosku Naczelnego Sadu Administracyjnego, skierowanego postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 817/07. Przedmiotem wniosku jest udzielenie odpowiedzi na następujące pytania prawne: 1) czy przepis § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 27, poz. 269ze zm.), odsyłający - w zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 5 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej? 2) czy przepis § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 221, poz. 2196 ze zm.), odsyłającyw zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 5 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ? 3) czy przepis § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), odsyłający - w zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 3 ust. 3 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej? Nie może budzić wątpliwości, że w następstwie rozpatrzenia wniosku przez Trybunał Konstytucyjny zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Jakkolwiek Dyrektor Izby Celnej jako podstawy prawnej wydanej decyzji nie wskazuje przepisu rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), co do którego Naczelny Sąd Administracyjny wystąpił o zbadanie jego zgodności z ustawą zasadniczą, to jednak z analizy treści uzasadnienia, stanowiącego integralną część decyzji wnioskować należy, iż rozstrzygnięcie organu podatkowego oparte zostało na zakwestionowanej normie zawartej w § 4 ust. 5 tegoż aktu prawnego. Konsekwencją stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności przepisu przywoływanego wyżej rozporządzenia, będzie natomiast stwierdzenie wadliwości zaskarżonej decyzji i konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.