I SA/Gd 414/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą w O. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 9 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej przez dłużnika zajętej wierzytelności kwoty z tytułu zajęcia prawa majątkowego postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. "A" Sp. z o.o. (dalej jako "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej jako "Dyrektor IAS") z dnia 9 marca 2018 r. uchylające postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia 17 stycznia 2018 r. w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej przez dłużnika zajętej wierzytelności kwoty z tytułu zajęcia prawa majątkowego, i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę podpisał jako prezes zarządu J. Z. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 maja 2018 r., Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut ...) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została uznana za doręczoną Skarżącej w trybie zastępczym w dniu 28 maja 2018 r. (k. 17 akt sądowych). W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi i nie uiszczono wpisu (notatka urzędowa z dnia 11 czerwca 2018 r. k. 19 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 414/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę, wniesioną przez Skarżącą, na ww. postanowienie Dyrektora IAS z dnia 9 marca 2018 r. z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi i nieuiszczenia wpisu. Postanowienie to doręczono w dniu 10 lipca 2018 r. (k. 29 akt sądowych). W dniu 12 lipca 2018 r. Skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 100 zł (k. 27 akt sądowych). Pismem z dnia 17 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na ww. postanowienie Dyrektora IAS z dnia 9 marca 2018 r. poprzez przedłożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej oraz uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Skarżąca wniosła ponadto – w celu wykazania niewykonania usługi w postaci doręczenia przesyłki, której adresatem jest Skarżąca, a nadawcą WSA – o zwrócenie się do placówki urzędu pocztowego P. o udzielenie informacji: a) czy Spółka korzysta z przegródki pocztowej, czy korespondencja kierowania do niej każdorazowo umieszczana jest bezpośrednio w przegródce pocztowej, czy upoważnieni do odbioru korespondencji pracownicy Spółki regularnie odbierają korespondencję, czy w terminie 4-28 maja 2018 r. ww. osoby odbierały z przegródki pocztowej korespondencję, jeżeli tak to jak często i w jakich terminach; b) przekazanie do Sądu wyjaśnień złożonych w odpowiedzi na reklamację wniosek o wyjaśnienie złożony w urzędzie pocztowym w P. przez Skarżącą w dniu 13 lipca 2018 r.; c) z zapisu śladu GPS listonosza wykonującego doręczenia w rejonie obejmującym adres Skarżącej dla ustalenia, czy w dniu awizowania i powtórnego awizowania przesyłki pracownik poczty wychodził w rejon z przesyłką, której nadawcą był WSA, a adresatem Spółka, czy listonosz podejmował próby doręczenia przesyłki pomimo korzystania przez Skarżącą z przegródki pocztowej; oraz złożenie reklamacji dotyczącej niewykonania usługi pocztowej przez operatora, gdyż reklamację taką może złożyć nadawca przesyłki dołączając oryginał dokumentu potwierdzający nadanie przesyłki rejestrowanej. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podniosła, że uchybiła terminowi nie ze swojej winy, albowiem nigdy nie otrzymała przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków. Skarżąca ma podpisaną umowę z operatorem pocztowym w przedmiocie korzystania ze skrytki pocztowej. W związku z tym cała korespondencja kierowana do Spółki odkładana jest do przegródki, skąd regularnie odbierana jest przez pracownika Spółki. W okresie 4-28 maja 2018 r. pracownik odbierał korespondencję, ale nie została mu wydana przesyłka z WSA, ani nie został powiadomiony o jej wpłynięciu. Nie zostało także wydane powtórne awizo. Skarżąca o przesyłce dowiedziała się z uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 19 czerwca 2018 r. o odrzuceniu skargi, które otrzymała 10 lipca 2018 r. Skarżąca złożyła w dniu 12 lipca 2018 r. pismo wzywające urząd pocztowy do wyjaśnienia zaistniałej sytuacji (które przedłożono w załączeniu do wniosku). Do wniosku załączono również dokumenty, uwierzytelnione odpisy określające umocowanie do reprezentowania Skarżącej oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 24 lipca 2018 r. Skarżąca przedłożyła również odpis pełny z KRS, w którym pan J. Z. został wpisany jako prezes zarządu Spółki (k. 75-77 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 21 sierpnia 2018 r. Skarżąca przedłożyła umowę nr [...] z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie udostępnienia skrytki pocztowej oraz Regulamin udostępniania i korzystania ze skrytek pocztowych Poczty Polskiej S.A. (k. 87-101 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Sąd wskazuje, iż w pierwszej kolejności, aby możliwym było merytoryczne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, należy ustalić, czy doszło do uchybienia terminowi do ich uzupełnienia, a zatem konieczne jest wskazanie, czy i kiedy doszło do doręczenia przesyłki zawierającej wezwania do ich uzupełnienia. Wskazać w tym miejscu należy, że stosownie do art. 73 p.p.s.a w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia środka odwoławczego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 28 stycznia 2013 r. sygn. akt II FZ 1055/12, 14 lutego 2013 r. sygn. akt II FZ 36/13, 5 marca 2013 r. sygn. akt II FZ 40/13, wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w CBOSA na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a w niniejszej sprawie – bieg terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że pierwszego awizowania dokonano w dniu 14 maja 2018 r., zatem od tej daty biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 p.p.s.a., z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego (tj. 28 maja 2018 r.). Sąd uznał, że doręczenie było prawnie skuteczne. Skutek prawny doręczenia nastąpił z mocy prawa w dniu 28 maja 2018 r. w trybie doręczenia zastępczego. Od tej więc daty rozpoczął się bieg terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uwzględniając zatem, że przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona, w trybie zastępczym, w dniu 28 maja 2018 r., to siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął z dniem 4 czerwca 2018 r. Tymczasem opłata za wpis w wysokości 100 zł została uiszczona w dniu 12 lipca 2018 r., a dokumenty wykazujące umocowanie pana J. Z. do działania w imieniu Spółki skarżącej zostały przedłożone w dniu 17 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego), tj. czynności tych dokonano z przekroczeniem ww. terminu. W związku ze stwierdzeniem uchybienia przez Skarżącą terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, istniały podstawy do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych w świetle przytoczonych powyżej przesłanek normatywnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku znalazł podstawy do jego uwzględnienia. W ocenie Sądu, Skarżąca spełniła warunki pozwalające na jego uwzględnienie, bowiem uprawdopodobniła wystąpienie okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odnosząc się do siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, Sąd stwierdza, iż Skarżąca zachowała ww. termin, bowiem przyczyną uchybienia temu terminowi był brak wiedzy o obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi, z uwagi na nieodebranie przesyłki zawierającej wezwania do ich uzupełnienia. Przyjmując, że Skarżąca powzięła wiadomość o niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z doręczonego w dniu 10 lipca 2018 r. (k. 29 akt sądowych) postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 414/18 w przedmiocie odrzucenia skargi, to stwierdzić należy, że nadanie w dniu 17 lipca 2018 r. wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło z zachowaniem przedmiotowego siedmiodniowego terminu. Sąd wskazuje, że Skarżąca dokonała również czynności, do dokonania których terminowi uchybiono, bowiem uiściła wpis sądowy w dniu 12 lipca 2018 r. oraz załączyła do wniosku o przywrócenie terminu (nadając go w placówce pocztowej w dniu 17 lipca 2018 r.) dokumenty wykazujące umocowanie osoby podpisującej skargę do reprezentowania strony skarżącej (protokoły nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników Spółki wraz z uchwałami w przedmiocie powołania pana J. Z. na prezesa zarządu Spółki). Sąd wskazuje, że strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 798/14). Jednocześnie podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14). Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw, która wymaga, by w warunkach, z jakiegokolwiek powodu, niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, LEX nr 1480920). Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289). Sąd stwierdza, że Skarżąca uprawdopodobniła również wystąpienie okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazać należy, że w myśl art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529 oraz z 2015 r. poz. 1830), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie do § 2 tego artykułu, do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Oznacza to, że aby w sposób prawidłowy - zgodnie z art. 65 § 2 p.p.s.a. - doręczyć pismo sądowe, należy zastosować tryb, o jakim mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz.U. z 2015 r. poz. 1222, ze zm. – dalej jako "rozporządzenie") – tak też orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 marca 2017 r. sygn. akt I FZ 1/17. W niniejszej sprawie strona skarżąca wywodzi brak jej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w błędzie działania Poczty Polskiej, który skutkował brakiem wiedzy Skarżącej o zawiadomieniu o pozostawieniu przesyłki do odbioru w placówce pocztowej, co skutkowało jej nieodebraniem i nieuzupełnieniem braków formalnych w terminie. Sąd stwierdza, że Skarżąca uprawdopodobniła, że pomimo zachowania należytej staranności, nie mogła zapobiec zaistnieniu okoliczności (błędu pracownika Poczty Polskiej), która udaremniła dokonanie przez nią w wyznaczonym terminie czynności, do których zobowiązał ją Sąd w przedmiotowych wezwaniach. Strona skarżąca przedłożyła umowę nr [...] z dnia 28 lutego 2008 r. zawartą z operatorem pocztowym – Urząd Pocztowy P. w przedmiocie korzystania na czas nieokreślony ze skrytki pocztowej (k. 87-88 akt sądowych). Zgodnie z Regulaminem udostępniania i korzystania ze skrytek pocztowych Poczty Polskiej S.A. (k. 89-101 akt sądowych) skrytki pocztowe Poczta Polska S.A. udostępnia w celu odbioru za ich pośrednictwem przyjmowanych i przemieszczanych przez Pocztę Polską S.A. m.in. zawiadomień o nadejściu przesyłek rejestrowanych, w tym z potwierdzeniem odbioru (§ 3 ust. 1 pkt 4 Regulaminu), zaś przesyłką rejestrową jest przesyłka pocztowa przyjęta za pokwitowaniem przyjęcia i doręczana za pokwitowaniem odbioru (§ 2 pkt 11 Regulaminu). W ocenie Sądu przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi stanowiła przesyłkę rejestrową w rozumieniu ww. Regulaminu, a zatem zgodnie z obowiązującą umową i Regulaminem, zawiadomienie o jej nadejściu powinno zostać pozostawione w skrytce pocztowej strony skarżącej. Natomiast, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (załączonego do zwróconej Sądowi przesyłki zawierającej przedmiotowe wezwania k. 17 akt sądowych) zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w drzwiach adresata. Zważyć przy tym należy, że prawidłowym było – a czego nie uczyniono w niniejszej sprawie – pozostawienie tegoż zawiadomienia w skrytce pocztowej i oznaczenie tej okoliczności na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (co umożliwia zamieszczony na druku boks oznaczony "w skrytce pocztowej"). Uznać w świetle powyższych okoliczności należało, że w niniejszej sprawie zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki zawierającej przedmiotowe wezwania nie zostało umieszczone w sposób prawidłowy, tj. zgodnie z łączącą stronę skarżącą z operatorem pocztowym umową, w skrytce pocztowej. Nieprawidłowe działanie operatora pocztowego przyczyniło się do braku wiedzy strony skarżącej o oczekującej w placówce pocztowej przesyłce. Natomiast wobec jej nieodebrania w wyznaczonym terminie, Sąd uznał przesyłkę za doręczoną w sposób zastępczy, a strona skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym przez Sąd terminie braków formalnych skargi. Stwierdzając, że nieprawidłowości zaistniałe na etapie doręczania przedmiotowej przesyłki nie zostały spowodowane działaniem strony skarżącej, przy czym nie miała ona możliwości zapobieżenia im, Sąd uznaje, że Skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Czynności wskazanych w przedmiotowych wezwaniach Skarżąca dokonała przy tym z zachowaniem siedmiodniowego terminu od daty powzięcia wiedzy w przedmiocie ciążącego na niej obowiązku uiszczenia wpisu sądowego i przedłożenia dokumentów wykazujących umocowanie osoby wnoszącej skargę do działania w imieniu skarżącej Spółki, a więc dochowując należytej staranności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 września 2013 r. sygn. akt I FSK 1407/12 oraz w postanowieniu z dnia 12 stycznia 2017 r. sygn. akt I FZ 410/16, "przy rozpatrywaniu wniosku o przywróceniu terminu, należy uwzględnić to, jaki wpływ na prawidłowe obliczenie przez stronę terminu do dokonania czynności procesowej (tu wniesienia skargi) miały błędy doręczyciela (Poczty Polskiej) [...]. Jeżeli strona działała w błędzie w związku z nieprawidłowościami, których dopuścił się doręczyciel i nie przyczyniła się do powstania tych nieprawidłowości, to można przyjąć, że uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. [...] błędem jest obciążanie odbiorcy przesyłki winą za niezgodne z przepisami prawa postępowanie Poczty Polskiej. Jeżeli odbiorca przesyłki działał w błędzie w związku z nieprawidłowościami, których dopuścił się doręczyciel, przy czym brak jest podstaw do uznania, że strona przyczyniła się do powstania tych nieprawidłowości, to błąd ten uprawdopodobnia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu." Przytoczyć w tym miejscu można również wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 października 2002 r. sygn. akt SK 6/02 oraz przywołujące jego treść m.in. wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Gliwicach z dnia 17 października 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 713/17, w Warszawie z dnia 18 grudnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 131/17, czy we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 889/16, w których wskazano, że "brak spełnienia przy doręczeniu, któregokolwiek z elementów doręczenia zastępczego uzasadnia pogląd o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu". W ocenie Sądu, zaistniałe w sprawie i podnoszone we wniosku okoliczności, które zostały przytoczone powyżej, świadczą o uprawdopodobnieniu braku winy Skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stwierdzając, że doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło w sposób zastępczy w dniu 28 maja 2018 r., Sąd – z uwagi na nieprawidłowości zaistniałe w toku czynności doręczenia przedmiotowej przesyłki – uznaje, że uchybienie przez Skarżącą terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy, w związku z czym wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tych czynności zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie, Sąd wskazuje, iż nie przychylił się do (zawartych we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi) wniosków strony skarżącej o zwrócenie się do Poczty Polskiej z zapytaniami w przedmiocie okoliczności doręczenia przesyłki zawierającej przedmiotowe wezwania. Jak bowiem wynika z przytoczonych powyżej przepisów, to strona – a nie Sąd – jest zobowiązania wykazać okoliczności świadczące o braku jej winy w uchybieniu terminu do dokonania określonych czynności, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił o przywróceniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.