I SA/Gd 417/13
PostanowienieWSA w Gdańsku2013-05-06
Skład orzekający: Sławomir Kozik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego ze względu na potencjalne wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 PPSA. Skarżący ograniczył się do ogólnikowego wskazania na możliwość powstania straty, nie przedstawiając szczegółowych danych o swojej sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby na ocenę ryzyka znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przekonanie strony o wadliwości decyzji nie stanowi podstawy do jej wstrzymania.Stan faktyczny
Skarżący P. J. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą podatku akcyzowego za okres od marca 2009 r. do stycznia 2012 r. Wraz ze skargą wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody materialne, utratę płynności finansowej i zagrożenie dla jego działalności gospodarczej. Skarżący podniósł również, że decyzja jest wadliwa.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 6 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 stycznia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od marca do maja 2009 r., od września do grudnia 2009 r., od lutego do czerwca 2010 r., od września do grudnia 2010 r., od lutego do lipca 2011 r., od września do grudnia 2011 oraz styczeń 2012 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 stycznia 2013 r., w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od marca do maja 2009 r., od września do grudnia 2009 r., od lutego do czerwca 2010 r., od września do grudnia 2010 r., od lutego do lipca 2011 r., od września do grudnia 2011 oraz styczeń 2012 r. W treści skargi wnioskodawca zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazał na konieczność wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji ze względu na ważny interes strony, który przejawia się tym, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącego, z uwagi na wysoką łączną kwotę zobowiązania, brak wstrzymania wykonalności decyzji spowodowałaby zagrożenie dla sytuacji materialnej skarżącego i utratę płynności finansowej oraz wpłynął negatywnie na pozyskiwanie środków finansowych z prowadzonej działalności gospodarczej, co w konsekwencji doprowadzić może do jej likwidacji i utraty jedynego źródła dochodów skarżącego i jego rodziny. Skarżący zaakcentował, ze uiszcza miesięcznie składki ZUS oraz inne należności podatkowe. Za wstrzymaniem wykonania decyzji, zdaniem skarżącego, przemawia również fakt, że zaskarżona decyzja dotknięta jest ciężkimi wadami.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/04).
Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/05 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskujący ograniczył się bowiem wyłącznie do ogólnikowego wskazania, że wykonanie decyzji skutkować będzie powstaniem straty. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym strony. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Nadmienić przy tym należy, że ocena sytuacji wnioskodawcy nie może odbywać się przy uwzględnieniu kondycji finansowej ogółu społeczeństwa lecz wymagane jest zbadanie sytuacji majątkowej konkretnego, zindywidualizowanego podmiotu składającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Należy również dodać, że podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można upatrywać w przekonaniu strony o wadliwości zaskarżonego aktu. Katalog przyczyn uzasadniających takie rozstrzygnięcie sądu, zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter zamknięty i nie mieści się w nim możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ze względu na subiektywne przekonanie strony o wadliwości zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło