I SA/Gd 420/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Ch. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Złożony przez skarżącego w trybie powyższego przepisu wniosek o wstrzymanie wykonania nie dotyczy zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, lecz wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Możliwość zastosowania przez Sąd rozpatrujący skargę instytucji wstrzymania wykonania nie tylko wobec zaskarżonego aktu lub czynności, ale także wobec innych aktów podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, wynika z art. 61 § 3 zdanie trzecie P.p.s.a. Przepis art. 61 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania określonego aktu bądź czynności wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji powinna uzasadnić, dlaczego uważa, że wykonanie tego aktu narazi ją na znaczną szkodę lub niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem wniosek złożony w niniejszej sprawie nie zawiera w tym względzie żadnego uzasadnienia. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Nie wynika to również z okoliczności i charakteru sprawy. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, który podziela skład orzekający w niniejszej sprawie stanowisko skarżącego, że skarżony akt jest merytorycznie niesłuszny i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.