I SA/Gd 422/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Asesor WSA Irena Wesołowska (spr.),, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 września 2007r. sprawy ze skargi W.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienie terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie skarżącego W.P. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w/w decyzja wraz z pięcioma innymi decyzjami dotyczącymi innych okresów rozliczeniowych w podatku od towaru i usług, została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 18 września 2006 r. Termin do wniesienia odwołania od tej decyzji, zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), upłynął zatem w dniu 2 października 2006 r. Odwołanie od tej decyzji skarżący złożył zaś w dniu 24 listopada 2006 r., a więc z uchybieniem czternastodniowego terminu, co zobowiązywało organ odwoławczy do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania w oparciu o przepis art. 228 Ordynacji podatkowej. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że w trakcie prowadzonego postępowania skarżący nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego, że odwołanie od decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. zostało złożone wraz z pięcioma odwołaniami od decyzji dotyczących innych okresów rozliczeniowych w dniu 2 października 2006 r. Z treści arkuszy odwoławczych, przy których Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej przekazał akta sprawy wynika zaś, że skarżący w terminie złożył jedynie odwołania od pięciu decyzji. Organ odwoławczy dodał, że złożone przez skarżącego w dniu 2 października 2006 r. odwołania od pięciu decyzji zostały mylnie przez niego oznaczone, wobec czego przeprowadzono postępowanie wyjaśniające w zakresie ustalenia, których decyzji dotyczą złożone odwołania. Poczynione ustalenia pozwoliły stwierdzić, ze skarżący w dniu 2 października 2006 r. nie wniósł odwołania od decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku W.P. wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] i uznanie, na podstawie złożonych wyjaśnień, że odwołanie od decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. zostało wniesione w terminie. W uzasadnieniu złożonej skargi skarżący podniósł, że w dniu 2 października 2006 r. wysłał listem poleconym sześć jednobrzmiących odwołań od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Zaskakujące dla skarżącego jest to, że do Dyrektora Izby Skarbowej dotarło jedynie pięć odwołań. Zdaniem skarżącego nielogiczne jest aby odwołał się on tylko od pięciu decyzji, skoro wszystkie decyzje dotyczyły tego samego problemu. Skarżący podniósł, że w dniu 24 listopada 2006 r. przekazał Dyrektorowi Izby Skarbowej kopie sześciu odwołań złożonych w dniu 2 października 2006 r. w celu umożliwienia przyporządkowania złożonych odwołań do poszczególnych decyzji, albowiem w terminowo złożonych odwołaniach doszło do ich mało precyzyjnego oznaczenia. W ocenie skarżącego organ odwoławczy naruszył także zasadę postępowania wyrażoną w art. 121 Ordynacji podatkowej, nie wskazując w kierowanych do niego pismach, że rozwiązaniem problemu mogłoby być wystąpienie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie organu odwoławczego wydane w oparciu o przepis art. 228 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Jak trafnie zauważył Dyrektor Izby Skarbowej, przepis ten ma charakter bezwarunkowy. W tym znaczeniu, że stwierdzenie uchybienia terminowi zobowiązuje organ do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania. Identyczny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 października 2001 r. sygn. akt I SA/Gd 719/99 (publ. LEX nr 53890). Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał w dniu [...] łącznie sześć decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe, tj. styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj oraz od czerwca do sierpnia 2005 r. Decyzje te zostały oznaczone, każda odmiennym numerem, zawierały także prawidłowe pouczenie co do trybu i terminu wniesienia odwołania i zostały skutecznie doręczone w dniu 18 września 2006 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od każdej z decyzji, zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej upływał zatem w dniu 2 października 2006 r. W terminie tym, jak wynika z treści arkuszy odwoławczych (pisma z dnia [...]) skarżący złożył odwołania od pięciu decyzji. Przy czym w wyniku postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego na skutek nieprawidłowego oznaczenia złożonych odwołań organ odwoławczy ustalił, że skarżący nie złożył w dniu 2 października 2006 r. odwołania od decyzji dotyczącej marca 2005 r. (ustalenia poczynione przez organ odwoławczy zostały przedstawione skarżącemu w piśmie z dnia [...]). Przy piśmie z dnia 24 listopada 2006 r. (nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu), w trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, których decyzji dotyczą złożone w dniu 2 października 2006 r. odwołania skarżący przedłożył sześć prawidłowo oznaczonych odwołań od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, nazywając je kopiami odwołań złożonych w terminie. W tak ustalonym stanie faktycznym, w ocenie Sądu organ odwoławczy trafnie wywiódł, że odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 r. zostało wniesione przez skarżącego dopiero w dniu 24 listopada 2006 r., a więc z uchybieniem czternastodniowego terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, co zobowiązywało organ odwoławczy do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania. Skarżący tak w toku prowadzonego postępowania, jak również we wniesionej skardze nie przedstawił bowiem żadnego dowodu mogącego potwierdzić, że w przesyłce skierowanej do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w dniu 2 października 2006 r. znajdowało się sześć, a nie pięć odwołań. Jego gołosłowne twierdzenia trudno przeciwstawić ustaleniom wynikającym z treści arkuszy odwoławczych, przy których Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej przekazał organowi odwoławczemu akta sprawy. Z treści tych arkuszy wynika zaś, że skarżący w dniu 2 października 2006 r. złożył tylko pięć odwołań. Za dowód wniesienia w dniu 2 października 2006 r. sześciu odwołań nie może być uznany fakt złożenia przy piśmie z dnia 24 listopada 2006 r. pism nazwanych przez skarżącego kopiami odwołań. Zauważyć przy tym trzeba, że dołączone do pisma z dnia 24 listopada 2006 r. odwołania w znacznym stopniu różnią się od odwołań wniesionych w dniu 2 października 2006 r. Końcowo stwierdzić należy, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia nie została naruszona zasada wyrażona w treści art. 121 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy podjął bowiem wszelkie działania mające na celu wyjaśnienie zaistniałych, w związku z błędnym oznaczeniem wniesionych w dniu 2 października 2006 r. odwołań, wątpliwości. Jednocześnie z treści wszystkich pism skierowanych do skarżącego celem wyjaśnienia, których decyzji dotyczą złożone w dniu 2 października 2006 r. odwołania wynikało, że odwołania zostały wniesione tylko w odniesieniu do pięciu decyzji. Przy czym brak jest jakichkolwiek racjonalnych przesłanek, aby organ odwoławczy w kierowanych do skarżącego pismach miał wskazywać na możliwość wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, skoro skarżący konsekwentnie utrzymywał, że odwołanie od decyzji dotyczącej marca 2005 r. zostało wniesione w terminie. Uznając, że zaskarżone postanowienie w przedstawionych warunkach faktycznych i prawnych nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny wobec braku podstaw do jego usunięcia z obrotu prawnego, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.