I SA/Gd 424/22

Dnia 21 czerwca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdańsku w przedmiocie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdańsku (dalej w skrócie zwany Naczelnikiem) prowadzi wobec A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwana Spółką) postępowanie egzekucyjne, na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Prezydenta Miasta Krakowa. W dniu 3 lutego 2022 r. organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego prowadzonego przez B. S.A. W dniu 7 marca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo Spółki, w którym skarżąca domaga się uchylenia skutków związanych z zajęciem rachunku bankowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z powyższych uregulowań wynika generalna zasada subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że strona skarżąca wniesiony środek zaskarżenia określiła, jako "Zarzuty" i domagała się uchylenia sprzecznego z prawem przywłaszczenia środków pieniężnych w kwocie 284,76 zł, dokonanego przez Naczelnika. Dokładana analiza treści skargi wskazuje, że strona kwestionuje zasadność zajęcia przez organ egzekucyjny rachunku bankowego, w wyniku czego doszło do wyegzekwowania sumy 274,40 zł oraz powstania ujemnego salda na sumę 10,36 zł. W świetle powyższego należało przyjąć, że do tutejszego Sądu strona wniosła skargę na podjętą przez Naczelnika czynność egzekucyjną w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego. Przepis art. 54 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r. poz. 479) – dalej w skrócie zwana u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Z kolei jak stanowi art. 54 § 3 u.p.e.a. Skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W przedmiocie skargi organ egzekucyjny rozstrzyga postanowieniem (art. 54 § 4 u.p.e.a.), na które przysługuje zażalenie (art. 54 § 5 u.p.e.a.). Z powyższych uregulowań wynika, że zobowiązanemu w postępowaniu egzekucyjnym przysługuje środek zaskarżenia umożlwiający kwestionowanie podjętej czynności egzekucyjnej. W pierwszej kolejności, organem właściwym do rozpatrzenia tego środka zaskarżenia jest organ egzekucyjny (w niniejszej sprawie Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdańsku), a w dalszej kolejności, po ewentualnym złożeniu zażalenia, właściwy organ odwoławczy (Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku). Skoro strona skarżąca w rozpatrywanej sprawie podważa legalność podjętej przez organ egzekucyjny czynności w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, to przed wniesieniem skargi do sądu Spółka winna była skorzystać z wewnątrzadministracyjnego trybu kontroli polegającego na złożeniu, w pierwszej kolejności skargi do organu egzekucyjnego, a na dalszym etapie postępowania - zażalenia na wydane przez ten organ postanowienie. Wniesienie skargi na czynność egzekucyjną bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego rozpatrzenia skargi przez właściwe organy administracyjne, na obecnym etapie czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.) Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie złożyła takiego środka, a zatem nie wyczerpała przedsądowego trybu kontroli działalności organów administracji publicznej, wymaganego przez przepisy prawa. Takie postępowanie nie stanowi o dopełnieniu przez stronę wymogu wskazanego w treści art. 52 § 1 p.p.s.a., istotnego dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co uzasadnia jej odrzucenie. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.