I SA/Gd 424/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 424/25 w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 marca 2025 r. nr 2201-IEE.7192.2.40.2025.2.AK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 424/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W. N. (dalej jako "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 marca 2025 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Odpis sentencji wyroku doręczono Skarżącemu w dniu 16 grudnia 2025 r. Pismem z dnia 31 grudnia 2025 r. Skarżący złożył wniosek o uzupełnienie sentencji ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia, podnosząc, że z powodu prac serwisowych portalu ePUAP niemożliwe było złożenie wniosku w terminie, tj. do 30 grudnia 2025 r. Na dowód prowadzenia prac serwisowych Skarżący przedłożył wydruki zrzutu ekranu z systemu ePUAP oraz portalu mObywatel. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a.") czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ustawodawca przewidując możliwość przywrócenia uchybionego terminu, określił jednocześnie przesłanki, których ziszczenie się pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanki, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym; na postanowienie przysługuje zażalenie. Podkreślenia wymaga, że powołana ustawa, obok innych warunków przywrócenia terminu, zastrzega, że uwzględnienie żądania strony będzie możliwe, jeżeli opóźnienie w dokonaniu czynności procesowej wywoła ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Z treści ww. przepisów art. 86 § 2 i art. 88 p.p.s.a. wynika, że wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny, w sytuacji, gdy uchybienie terminu nie spowoduje powstania negatywnych konsekwencji dla strony. Sąd wskazuje, iż niewątpliwie złożony przez Skarżącego w dniu 31 grudnia 2025 r. wniosek o uzupełnienie wyroku, którego sentencja została mu doręczona w dniu 16 grudnia 2025 r., jest w świetle statuującego 14-dniowy termin na dokonanie tejże czynności przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a., wnioskiem spóźnionym. Jednakże, oceniając złożony przez Skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w świetle przytoczonych powyżej przesłanek normatywnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdza, że podlega on odrzuceniu, albowiem uchybienie terminu nie spowodowało powstania ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego. Wskazania bowiem wymaga, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 2 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 424/25 oddalił skargę Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 marca 2025 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Zauważyć należy, że stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przy czym, uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, tj. nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 823/17, LEX nr 2579860). Skarżący w rozpatrywanej sprawie domaga się przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie sentencji wyroku oddalającego skargę o sformułowanie, że Sąd ,,oddala skargę w całości". Jednakże brak zawarcia zwrotu ,,w całości’’ w wydanym wyroku nie oznacza, że Sąd nie rozstrzygnął o całości skargi. Sąd objął kontrolą i wypowiedział się w stosunku do skarżonego postanowienia organu, przedmiot zaskarżenia został wskazany w komparycji wyroku i wobec tego przedmiotu Sąd wydał rozstrzygnięcie. Sąd rozstrzygnął zatem wskazanym wyrokiem o całości skargi. Zawarte w wyroku rozstrzygnięcie ,,oddala skargę’’ zawiera taki sam zakres jak rozstrzygnięcie zawierające zapis ,,oddala skargę w całości’’. Zatem zarówno w sytuacji zaskarżenia wyroku, którym Sąd ,,oddala skargę’’ jak i jego uprawomocnienia, strona nie traci żadnych uprawnień w porównaniu do rozstrzygnięcia zawierającego zapis; ,,oddala skargę w całości’’. W żaden sposób sytuacji prawnej strony skarżącej nie zmieniłoby sformułowanie rozstrzygnięcia wyroku poprzez dodanie sformułowania "w całości", po słowach "oddala skargę". W ocenie Sądu w konsekwencji powyższego należy zatem uznać, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wydanego w niniejszej sprawie wyroku nie spowoduje żadnych ujemnych skutków dla sytuacji procesowej Skarżącego. Reasumując powyższe rozważania, należy wskazać, że uchybienie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie przedmiotowego wyroku nie powoduje ujemnych skutków dla Skarżącego, zaś niewystąpienie przesłanki negatywnych konsekwencji uchybienia terminu skutkowało koniecznością odrzucenia wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wydanego w niniejszej sprawie wyroku. Bowiem w zaistniałej sytuacji, gdy uchybienie terminu nie spowodowało ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, przywrócenie wskazanego terminu jest niedopuszczalne. W związku z powyższym, na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.