I SA/Gd 427/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 13 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] 2019 r. nr [...] w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki opłaty oraz w sprawie terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę. H.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Miejskiej. Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2020 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300,- zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na ww. zarządzenie Skarżąca złożyła zażalenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FZ 326/21. W toku postępowania Skarżąca składała wnioski o przyznanie jej prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt I SPP/Gd 244/20 Starszy Referendarz Sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z dnia 22 października 2020 r. Kolejny wniosek Skarżącej, został pozostawiony bez rozpoznania prawomocnym zarządzeniem Starszego Referendarza Sądowego z dnia 14 stycznia 2021 r., sygn. akt. I SPP/Gd 421/20. Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 września 2021 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 maja 2020 r. wzywającego Stronę do uiszczenia wpisu od skargi, z jednoczesnym pouczeniem, że nieuzupełnienie powyższego braku fiskalnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie Skarżąca otrzymała w dniu 21 września 2021 r. W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca ponownie zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy. Z notatki urzędowej z dnia 11 października 2021 r. wynika, że Strona nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (...). Zgodnie § 3 ww. artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie Skarżąca odebrała prawomocne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 21 września 2021 r., z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności. Siedmiodniowy termin do uregulowania należnego wpisu, bezskuteczne upłynął z końcem 28 września 2021 r. Brak uiszczenia wpisu został ustalony przez Sąd na podstawie rejestru dochodów budżetowych i kwitariusza, które nie wykazały, aby we wskazanym wyżej terminie Strona uiściła należny od skargi wpis. W sprawie ustalono również, że Skarżąca nie została zwolniona od kosztów sądowych. Odnosząc się do złożonego - w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu - kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy zauważyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że jeżeli strona po doręczeniu jej prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, a przed upływem siedmiodniowego terminu do wniesienia tej należności, wystąpi do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas złożenie wniosku nie przerywa biegu do uiszczenia wpisu oraz nie chroni przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania. W konsekwencji należało przyjąć, że złożenie przez Skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy w sprawie zapadło już prawomocne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie przerwało biegu terminu do uiszczenia wpisu sadowego i Strona miała obowiązek uczczenia wpisu we wskazanym terminie, czego nie uczyniła. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu i działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.