I SA/Gd 431/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" spółka jawna z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Spółka jawna "A" z siedzibą [...] wnioskiem z dnia 7 września 2010 r. (data stempla pocztowego) zwróciła się o ustanowienie adwokata w osobie Ł. K. W pierwszej kolejności wskazać należy, że oceny zasadności złożonego wniosku o ustanowienie adwokata należało dokonać w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Skarżąca spółka bowiem, prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 sierpnia 2010 r. zwolniona został od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie złożonego przez spółkę oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach, a także znajdujących się w aktach sądowych dokumentów (dodatkowego oświadczenia z dnia 30 czerwca 2010 r., odpisu: złożonego przez wspólników zeznania podatkowe PIT-36 za 2009 r. wraz z załącznikami PIT-B, dwóch zawiadomień z dnia 19 grudnia 2007 r. o wszczęciu egzekucji z nieruchomości, zawiadomienia z dnia 11 lutego 2010 r. o wszczęciu egzekucji, pisma z dnia 15 marca 2010 r. skierowanego do sądu gospodarczego we przedmiocie ustawowego zwolnienia z obowiązku składania wniosku o wpis wzmianki o złożeniu sprawozdania finansowego ze względu na wysokość osiągniętych przychodów), ustalono, że wartość majątku spółki wynosi 723.923,29 zł, wartość środków trwałych – 412.073,88 zł, za rok podatkowy 2009 wspólnicy spółki zadeklarowali stratę w wysokości 22.692,40 zł (wykazując przychód w kwocie 38.034,95 zł oraz koszty jego uzyskania w kwocie 60.727,35 zł), aktualnie nie posiada rachunków bankowych, posiada zobowiązania na łączną kwotę 2.601.770,88 zł, z czego 193.964,62 zł (wraz z odsetkami) wobec ZUS i banku. Spółka praktycznie nie prowadzi działalności gospodarczej, z nieruchomości stanowiących jej majątek prowadzona jest egzekucja komornicza, sąd oddalił wniosek spółki o ogłoszenie upadłości, z uwagi na fakt, iż majątek dłużnika nie wystarczał na zaspokojenie kosztów postępowania, co potwierdza znajdujący się w aktach sądowych sprawy odpis KRS. Okoliczności wskazane we wniosku pozwalają przyjąć, że sytuacja finansowa spółki nie uległa zmianie od momentu złożenia przez nią wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie i jego rozpoznania przez referendarza sądowego postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010 r. W konsekwencji, uznano, iż skarżąca spółka wykazała, że nie ma środków finansowych na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Za takim stanowiskiem przemawia przede wszystkim brak środków pieniężnych, znaczne ograniczenie przez spółkę działalności gospodarczej (w roku 2009 przychód wyniósł 38.034,95 zł), prowadzone względem jej majątku postępowania egzekucyjne oraz stan zadłużenia. Końcowo wyjaśnić należy wnioskodawcy, że organem właściwym do wyznaczenia adwokata wskazanego przez niego we wniosku jest okręgowa rada adwokacka. Zgodnie bowiem z art. 244 § 3 p.p.s.a. jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata właściwa okręgowa rada adwokacka, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata, wskazanego przez stronę. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.