I SA/Gd 431/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 26 marca 2024 r. nr SKO.410.213.2023, SKO.410.67.2023 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: odrzucić skargę. B.J. (dalej: "Strona", "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 26 marca 2024 r. nr SKO.410.213.2023, SKO.410.67.2023 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 maja 2024 r., Skarżąca pismem z dnia 3 czerwca 2024 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL, jako strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Do Strony przesłany został również odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 200,00 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 10 czerwca 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 16 akt sądowych). W zakreślonym terminie Skarżąca wskazała numer PESEL. Jednocześnie nadesłała wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 września 2024 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówiła Skarżącej przyznania prawa pomocy (sygn. akt I SPP/Gd 151/24). Od powyższego postanowienia złożony został sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu sprzeciwu postanowieniem z dnia 24 października 2024 r. (sygn. akt I SPP/Gd 151/24) utrzymał w mocy wskazane wyżej postanowienie Referendarza Sądowego. W konsekwencji powyższego, Przewodniczący Wydziału tut. Sądu zarządzeniem z dnia 21 listopada 2024 r. wezwał Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 maja 2024 r. wzywającego Stronę do uiszczenia wpisu od skargi, z jednoczesnym pouczeniem, że nieuzupełnienia powyższego braku fiskalnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone w dniu 3 grudnia 2024 r. (k-26 akt sądowych). Pismem nadanym dnia 10 grudnia 2024 r. Skarżąca ponowie zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy. Na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych ustalono, że w okresie od dnia 26 marca 2024 r. do dnia 13 grudnia 2024 r. Strona Skarżąca nie uiściła żądanej wpłaty tytułem wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast wedle § 3 przytoczonego artykułu – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, po rozpoznaniu złożonego przez Stronę Skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy i wydaniu postanowienia z dnia 10 września 2024 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, a następnie rozpoznaniu przez tut. Sąd wniesionego od ww. postanowienia sprzeciwu i wydaniu postanowienia z dnia 24 października 2024 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia Referendarza Sądowego, zarządzeniem z 21 listopada 2024 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu wezwał Skarżącą do uiszczenia prawomocnego wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności. Jak wynika, z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych sprawy (k. 29), zarządzenie skutecznie zostało doręczone w dniu 3 grudnia 2024 r. 2024 r., w związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu, bezskutecznie upłynął z końcem 10 grudnia 2024r. (w dzień powszedni). Brak natomiast uiszczenia wpisu sądowego został ustalony przez Sąd na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych, na okoliczność której sporządzona została notatka urzędowa Oddziału Budżetowo - Księgowego tut. Sądu z dnia 16 grudnia 2024 r. (k. 31 akt sądowych). Odnosząc się z kolei do złożonego przez Stronę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy zauważyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że jeżeli strona po doręczeniu jej prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, a przed upływem siedmiodniowego terminu do wniesienia tej należności, wystąpi do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas złożenie wniosku nie przerywa biegu do uiszczenia wpisu oraz nie chroni przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania. W konsekwencji, złożenie przez Skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy w sprawie zapadło już prawomocne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie przerwało biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego i Strona miała obowiązek uiszczenia go we wskazanym terminie, czego (jak ustalono) nie uczyniła. W tych okolicznościach stwierdzić należało, że ziściły się przesłanki do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.