I SA/Gd 432/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji określającej wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu uzyskanego z transakcji sprzedaży nieruchomości postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 18 kwietnia 2013 r. K. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych przez niego na wezwanie referendarza sądowego dodatkowego oświadczenia z dnia 22 maja 2013 r. i dokumentów źródłowych (odpisów: zeznań podatkowych PIT-37 z załącznikiem PIT/O za lata 2011–2012, decyzji o waloryzacji emerytury z dnia [...] marca 2013 r., zaświadczenia z banku z dnia [...] maja 2013 r., zawiadomienia o zmianie wysokości opłat z dnia 11 grudnia 2012 r., faktur i innych dowodów obrazujących wysokość opłat za prąd, gaz i usługi telekomunikacyjne, dowodów obrazujących wysokość wydatków na świadczenia medyczne) ustalono, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymując się jedynie z emerytury w aktualnej wysokości 2.548,69 zł brutto, z której prowadzona jest egzekucja. W wyniku dokonywanych potrąceń egzekucyjnych (w wysokości 637,17 zł) kwota faktycznie otrzymywanego przez wnioskodawcę świadczenia wynosi obecnie 1.467,14 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności (saldo prowadzonego dla niego rachunku bankowego na dzień 21 maja 2013 r. wynosiło 0 zł), papierów wartościowych, pojazdów mechanicznych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jego majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 56 m2, którego utrzymanie kosztuje 274,47 zł miesięcznie (opłaty eksploatacyjne i wpłaty na fundusz remontowy). Nadto wnioskodawca uiszcza opłaty za media (gaz, prąd, usługi telekomunikacyjne) w średniej miesięcznej wysokości 594,30 zł oraz ponosi wydatki na leczenie w średniej miesięcznej wysokości 107,40 zł. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Za taką oceną przemawia wysokość dochodu uzyskiwanego przez wnioskodawcę oraz brak oszczędności. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.