I SA/Gd 432/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności byłego prezesa zarządu ze spółką za zaległości podatkowe spółki postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF i dołączonym do skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 stycznia 2016 r., skarżący M. P. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że od dnia 29 sierpnia 2012 r. przebywa w areszcie śledczym, nie osiąga żadnych dochodów, jego majątek, tj. udział w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości – zespołu dworsko-pałacowego o powierzchni około 13 ha oraz udział w mieszkaniu o powierzchni 80 m2, środki pieniężne w kwocie 210.000 zł, prawa majątkowe o wartości 20.000 zł oraz zegarek o wartości około 35.000 zł, został zabezpieczony w postępowaniu karnym, posiada zaległości w łącznej kwocie około 251.500 zł z tytułu składek do ZUS, podatku od nieruchomości oraz opłat za wieczyste użytkowanie za lata 2012-2015, grzywien i kosztów sądowych, posiada także zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług, które wynoszą 553.216,68 zł i dochodzone są w drodze egzekucji, co potwierdza zaświadczenie z dnia 22 grudnia 2015 r. z Aresztu Śledczego [...]. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego, wnosząc o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej, powołał się na postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 lipca 2015 r., w którym wskazano, że choć skarżący jest tymczasowo aresztowany od 29 sierpnia 2012 r., to nie można wykluczyć, iż ustaną przyczyny uzasadniające stosowanie tego środka i areszt nie zostanie przedłużony. Wówczas skarżący zostanie zwolniony z aresztu i będzie mógł podjąć pracę zarobkową i w konsekwencji zabezpieczyć środki na uiszczenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, które powstaną w przyszłości, w tym wpisu od skargi kasacyjnej. Jeżeli natomiast pozostanie w areszcie i rodzina odmówi mu pomocy finansowej, to będzie mógł złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pełnomocnik wyjaśnił, że wobec skarżącego nadal stosowany jest izolacyjny środek zapobiegawczy, nie ma on żadnych dochodów, ani możliwości ich osiągnięcia. Jego sytuacja finansowa uległa znacznemu pogorszeniu. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Sytuacja życiowa i finansowa, w jakiej znajduje się skarżący uzasadnia zwolnienie go z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, które kształtuje wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.