I SA/Gd 438/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o. o. z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 lutego 2012 r., znak [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące: marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień i październik 2009 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "A" Sp. z o. o. z siedzibą w S., zwana w dalszej części Spółką, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 lutego 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia 30 listopada 2011 r., którą określono Spółce wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące: marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień i październik 2009 r. Pismem z dnia 14 maja 2012 r. Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku, po przedstawieniu przebiegu dotychczasowego postępowania prowadzonego w sprawie, powołano się na trudną sytuację firmy spowodowaną w głównej mierze światowym kryzysem finansowym. Wskazano, że Spółka nie posiada żadnych oszczędności, a przy obecnych dochodach nie jest w stanie sprostać zapłacie kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji wraz z odsetkami za zwłokę. Wyrażono również przekonanie, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, której udzielił organ jest krzywdząca w kontekście przedstawionej sytuacji Spółki. Do wniosku dołączono rachunki zysków i strat wraz z bilansem za lata 2010 i 2011. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, tekst jedn., zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Podkreślić należy, że przepis art. 61 P.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. W ocenie Sądu Spółka nie wykazała natomiast, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca ograniczył się jedynie do powołania powszechnie znanej okoliczności jaką jest panujący od kilku lat kryzys gospodarczy, bez przytaczania konkretnych okoliczności uzasadniających celowość wydania takiego rozstrzygnięcia przez Sąd. Tymczasem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego pełnej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Przedłożone wraz z wnioskiem dokumenty prywatne potwierdzają, że w dwóch kolejnych okresach rozliczeniowych Spółka osiągnęła stratę, jednakże z ich treści wynika również, że Spółka w dalszym ciągu posiada aktywa o znacznej wartości przewyższającej kwotę wynikającą z decyzji. W aktach sprawy brak jest ponadto informacji obrazujących aktualny stan środków zgromadzonych chociażby na rachunkach bankowych firmy. Sama natomiast wysokość określonego zobowiązania, jak również przekonanie o krzywdzącym potraktowaniu skarżącej przez organy podatkowe, które także odmówiły jej wstrzymania wykonania decyzji nie stanowią samoistnych przesłanek pozwalających na uwzględnienie wniesionego żądania. Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy innych danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową Spółki, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.