I SA/Gd 44/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2005 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 5 grudnia 2007 r., złożonym na formularzu PPF, R. O. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonych przez skarżącego oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych dokumentów źródłowych (odpisu decyzji z dnia 21 listopada 2007 r. w przedmiocie uznania wnioskodawcy za osobę bezrobotną, odpisu decyzji z dnia 25 października 2007 r. w przedmiocie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej, odpisu dowodów dotyczących prowadzonej względem wnioskodawcy egzekucji, tj. postanowienia z dnia 26 października 2007 r. w przedmiocie częściowego zwolnienia spod egzekucji składników majątkowych zobowiązanego, zawiadomień z dnia 17 września 2007 r. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną, odpisu zaświadczenia z dnia 7 lutego 2008 r. wystawionego przez pracodawcę małżonki wnioskodawcy, odpisu ugody sądowej z dnia 7 lutego 2007 r. w przedmiocie alimentów, które zobowiązał się uiszczać wnioskodawca, odpisów dowodów obrazujących wysokość opłat za gaz i energię elektryczną, odpisu informacji z dnia 27 września 2007 r. o wysokości odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu oraz odpisu powiadomienia z dnia 21 grudnia 2007 r. o zmianie wysokości ww. odszkodowania, kopii wyciągów z prowadzonych dla żony wnioskodawcy rachunków bankowych) ustalono, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką, z którą mają na utrzymaniu troje małoletnich dzieci. Wnioskodawca nie osiąga obecnie żadnych dochodów, gdyż zakończył prowadzenie działalności gospodarczej (z dniem 31 października 2007 r. został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej wpis dotyczący prowadzonej przez niego działalności) i jest zarejestrowany (od 20 listopada 2007 r.) jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, jego małżonka uzyskuje dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości 780,42 zł netto. Powyższy dochód wraz z otrzymywaną od rodziny pomocą finansową, którą wnioskodawca określił na kwotę około 200 zł miesięcznie, stanowią jedyne źródła utrzymania wnioskodawcy i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności (salda prowadzonych dla małżonki wnioskodawcy rachunków bankowych wynosiły na dzień 31 stycznia 2007 r. odpowiednio kwoty 1,38 zł i 114,33 zł), papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych, zamieszkują w lokalu komunalnym bez umowy, płacąc z tego tytułu odszkodowanie w wysokości 506,60 zł miesięcznie. Wnioskodawca jest zobowiązany do uiszczania alimentów w wysokości 350 zł miesięcznie, z którego to obowiązku, jak podał, się nie wywiązuje, gdyż od czasu zakończenia działalności gospodarczej nie ma na to środków pieniężnych. Wobec wnioskodawcy prowadzone jest postępowanie egzekucyjne (wysokość dochodzonych należności na dzień 17 września 2007 r. wynosiła 84.035,49 zł), w ramach którego dokonano zajęcia przysługujących mu od kontrahentów wierzytelności pieniężnych. Małżonkowie opłacają obiady dla dzieci w szkole (130 zł miesięcznie) oraz uiszczają opłaty za media, których wysokość kształtuje się następująco: naliczana co dwa miesiące opłata za prąd w październiku i grudniu 2007 r. wyniosła 105,15 zł, zaś w lutym 2008 r. stanowiła kwotę 227,98 zł, należność za gaz za okres kilku miesięcy płatna w terminie do 4 września 2007 r. wyniosła 60,87 zł. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności łączną wysokość dochodów pięcioosobowej rodziny wnioskodawcy (około 980 zł miesięcznie), brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych oraz prowadzoną względem wnioskodawcy egzekucję, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.