I SA/Gd 448/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem zawartym w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na interpretację indywidualną organu podatkowego i uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 8 maja 2014 r. (data stempla pocztowego), skarżąca B. R. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 15 maja 2014 r. (doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 19 maja 2014 r.), ustalono, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem, na utrzymaniu małżonków pozostaje dwoje małoletnich dzieci, mąż wnioskodawczyni obecnie pozostaje bez pracy (w ubiegłym roku osiągnął dochód w kwocie 13.992,59 zł z tytułu pracy za granicą – dowód: odpis zeznania podatkowego PIT-36 i informacji PIT/ZG) oraz nie posiada żadnego majątku (dowód: dodatkowe oświadczenie z dnia 21 maja 2014 r., historia rachunku bankowego za okres od 1 lutego do 30 kwietnia 2014 r.), natomiast wnioskodawczyni uzyskuje dochody ze stosunku pracy, których średnia miesięczna wysokość w okresie od 1 lutego do 30 kwietnia 2014 r. wyniosła 3.130,69 zł netto (dowód: zaświadczenie z dnia 20 maja 2014 r. o zatrudnieniu i wynagrodzeniu), a także otrzymuje alimenty w kwocie 500 zł miesięcznie (dowód: wyciągi z dwóch rachunków bankowych wnioskodawczyni sporządzone za okres od 5 stycznia do 4 kwietnia 2014 r. i od 1 lutego do 30 kwietnia 2014 r.), posiada mieszkanie o powierzchni 54 m2 i jest współwłaścicielką w ½ części nieruchomości o powierzchni 3.555 m2, średnie miesięczne koszty związane z utrzymaniem rodziny, do których zaliczono opłatę do spółdzielni mieszkaniowej, za energię elektryczną, gaz, telefon stacjonarny i komórkowy, internet, abonament TV, szkołę syna (i które przyjęto na podstawie nadesłanych faktur i operacji dokonanych za pośrednictwem rachunków bankowych) oraz środki przeznaczane na spłatę rat z tytułu zaciągniętych pożyczek (dowód: odpis umowy pożyczki gotówkowej z dnia 23 października 2013 r. wraz z harmonogramem jej spłaty, odpis potwierdzenia zmiany warunków umowy pożyczki z dnia 2 stycznia 2014 r., wyciągi z kont wnioskodawczyni), kształtują się na poziomie około 1.792 zł. W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy uznał, że poniesienie przez wnioskodawczynię pełnych kosztów sądowych spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przemawia za tym wysokość środków, jaka pozostaje do dyspozycji czteroosobowej rodziny po uwzględnieniu udokumentowanych przez wnioskodawczynię wydatków; wynoszą one bowiem 1.838,69 zł (459,67 zł na osobę). Podkreślić przy tym trzeba, że w przyjętej kwocie wydatków nie zawarto wydatków, które wnioskodawczyni bez wątpienia ponosi na zakup żywności, odzieży, czy środków czystości. W tych okolicznościach stwierdzić należało, że uzyskiwane przez wnioskodawczynię dochody pozwalają na pokrycie bieżących koniecznych kosztów związanych z utrzymaniem czteroosobowej rodziny bez możliwości poczynienia oszczędności na inne cele. Z tych względów uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.