I SA/Gd 449/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2009 postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. J. D. wnioskiem z dnia 3 lipca 2009 r. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz akt administracyjnych sprawy i przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 7 lipca 2009 r. dokumentów (odpis: informacji o dochodach uzyskanych od organu rentowego za 2008 r. – PIT-11A, zeznania podatkowego za rok 2008 – PIT-37, zestawienia transakcji dokonanych na rachunku bankowym w okresie od 1 maja do 28 lipca 2009 r., faktury VAT za energię elektryczną za styczeń 2009 r. oraz za okres od 16 stycznia do 16 września 2009 r.) ustalono, że prowadzi ona sama gospodarstwo domowe, jedynym źródłem jej utrzymania jest renta, która podlega zajęciu komorniczemu i wypłacana jest w kwocie 337,65 zł netto miesięcznie, jest współwłaścicielką domu o powierzchni 113,50 m2 oraz gruntów rolnych o obszarze 11,8100 ha, nie posiada oszczędności i przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. Z przedłożonych faktur za energię elektryczną wynika, że wnioskodawczyni posiada zadłużenie z tego tytułu na kwotę 34,49 zł, zaś miesięczne opłaty z tytułu zużycia energii wynoszą 53,55 zł. Mając na uwadze powyższe okoliczności uznano, że skarżąca wykazała, iż nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Za taką oceną przemawia wysokość osiąganych przez nią miesięcznych dochodów. Nie bez znaczenia pozostaje także okoliczność, iż wnioskodawczyni nie posiada oszczędności. Z przedstawionego wyciągu z rachunku bankowego wynika, że na dzień 28 lipca 2009 r. saldo jej rachunku było ujemne i wynosiło 2,91 zł. Sytuacja finansowa skarżącej nie budzi wątpliwości i znajduje potwierdzenie w przedłożonych dokumentach. Tym samym spełnia ona ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.