I SA/Gd 450/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. i U. R. na postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej z dnia 21 kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić sprostowania orzeczenia z dnia 27 października 2009 r. Wyrokiem z dnia 6 października 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 450/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W. R. i U. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 kwietnia 2009 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Wnioskiem z dnia 13 października 2009 r. skarżący zwrócili się do Sądu o doręczenie im odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, a także kserokopii protokołu z rozprawy. Wyrok wraz ze sporządzonym na wniosek skarżących uzasadnieniem został im doręczony w dniu 24 listopada 2009 r. Pismem z dnia 2 grudnia 2009 r. W. R. wniósł o "sprostowanie orzeczeń Sądu (sygn. akt I SA/Gd 450/09 i sygn. akt I SA/Gd 451/09 ) z dnia 27 października 2009 r. do rzeczywistego przebiegu postępowania Sądu pod przewodnictwem sędziego NSA Sławomira Kozika, który zarządził na rozprawie (czym wprowadził w duże zakłopotanie skarżącego przygotowanego na oddzielną rozprawę), iż Sąd nie ma czasu i podczas jednego posiedzenia rozpozna dwie sprawy". W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pierwotnie został zawiadomiony przez Sąd, iż w celu rozpoznania spraw o sygn. akt I SA/Gd 450/09 i I SA/Gd 451/09 w dniu 6 października 2009 r. odbędą się dwie rozprawy, wobec czego skarżący został też wcześniej wezwany do uiszczenia dwóch odrębnych wpisów od skarg. Pomimo iż skarżący był przygotowany na dwie rozprawy, w związku z podjętym w jego obecności zarządzeniem przewodniczącego, w dniu 6 października 2009 r. faktycznie odbyła się jednak tylko jedna rozprawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd uznaje za zasadne wyjaśnić, że zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), przewodniczący składu może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim do ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygniecia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Zarządzanie taki może być wydane także na rozprawie. Ponieważ na zarządzenie sądu w kwestii połączenia spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub rozstrzygnięcia, nie przysługuje zażalenie, zgodnie z art. 162 w zw. z art. 167 p.p.s.a. w przypadku wydania tego typu zaradzenia na rozprawie, nie istnieje konieczność sporządzania odrębnej sentencji dla tego typu zarządzenia. Przepis art. 111 § 1 p.p.s.a. wyróżnia dwa rodzaje zarządzeń: zarządzenie o połączeniu spraw do wspólnego rozpoznania oraz zarządzeniu o połączeniu do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie przewodniczący wydał zarządzenie o połączeniu spraw I SA/Gd 450/09 i I SA/Gd/451/09 jedynie do wspólnego rozpoznania, bez ich wspólnego rozstrzygnięcia. Powyższe oznacza, że z uwagi na istniejący pomiędzy tymi sprawami związek (obie dotyczyły kwestii niezaskarżalności wydawanych w toku postępowania podatkowego postanowień dowodowych) Sąd uznał, że względy ekonomii procesowej przemawiają za wspólnym rozpoznaniem tych spraw. Po połączeniu sprawy zachowały status spraw odrębnych (w dalszym ciągu były prowadzone pod odrębnymi numerami). Ponieważ sprawy nie zostały połączone do wspólnego rozstrzygnięcia, pomimo wspólnie przeprowadzonej w dniu 6 października 2009 r. rozprawy, w związku ze złożonymi przez skarżących skargami, Sąd wydał wobec nich dwa odrębne rozstrzygnięcia - wyrok w przedmiotowej sprawie (sygn. akt I SA/Gd 450/09) oraz wyrok w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 451/09, w ramach których uwzględniono odrębności obu tych spraw (stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie dowodowe odmawiające przeprowadzenia dowodu z oględzin i stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie dowodowe odmawiające przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków). Połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i przeprowadzona w tym celu jedna rozprawa, nie zmienia faktu, że skarżący złożyli do Sądu dwie odrębne skargi, wobec czego byli też zobowiązani do ich odrębnego opłacenia, a w sprawie wydane zostały ostatecznie dwa wyroki, z których każdy, w zależności od uznania strony, może być zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W zakresie opłat pobranych przez Sąd wskazać należy ponadto, że zgodnie z art. 219 § 1 P.p.s.a. wpis od skargi, jest opłatą pobieraną, jak sama nazwa wskazuje, od konkretnego pisma, co do którego ustawa przewiduje obowiązek jego opłacenia, a nie jest swoistą "opłatą za rozprawę". Niezależnie zatem od tego czy skargi państwa R. zostałyby rozpoznane łącznie, czy też oddzielnie, każda z nich polegałaby odrębnej opłacie w postaci wpisu od skargi. Sąd uznał przedstawienie powyższych rozważań za konieczne dla wykazania, że zawarte przez skarżącego we wniosku uzasadnienie, nie wyjaśnia na czym w istocie miałoby polegać sprostowanie orzeczenia sądu z dnia 27 października 2009 r. Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a. Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z uwagi na treść art. 166 i art.167 P.p.s.a. wskazany przepis ma także zastosowanie wobec postanowień oraz zarządzeń. We wniosku skarżący wskazał, że wnosi o sprostowanie orzeczenia sądu z dnia 27 października 2009 r. o sygn. akt I SA/Gd 450/09. Z akt sprawy wynika, że jedynym orzeczeniem wydanym w dniu 27 października 2009 r. o sygn. akt I SA/Gd 450/09 jest zarządzenie o treści "odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć stronie skarżącej wraz z pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczania wyroku z uzasadnieniem, z jednoczesnym pouczeniem o przymusie adwokackim (radcowskim)". W ocenie Sądu fakt przeprowadzenia jednej rozprawy dla rozpoznania spraw i SA/Gd 450/09 i I SA/Gd 451/09 nie uwidocznił jakiego rodzaju w związku z tym faktem niedokładności, błędy pisarskie lub oczywiste omyłki popełnił Sąd w wydanym w dniu 27 października 2009 r. zarządzeniu. Wniosek o sprostowanie winien zaś nie tylko precyzować jakiego rodzaju orzeczenie ma być sprostowane, ale też w jaki sposób, tj. na czym polega zawarta w nim omyłka, błąd lub niedokładność - czego skarżący nie wykazał i bliżej nie wyjaśnił. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącego na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a.