I SA/Gd 455/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 maja 2025 r., nr 2201-IEE.7192.2.104.2025.3.AW w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. M. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor IAS", "organ") z dnia 22 maja 2025 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku F. Sp. z o.o. z siedzibą w G. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 czerwca 2025 r., Sąd przesłał Skarżącej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja została doręczona w dniu 2 lipca 2025 r. Pismem z 4 lipca 2025 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 9 lipca 2025 r.) Skarżąca poinformowała, że wycofuje skargę z dnia 3 czerwca 2025 r. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. odnośnie umorzenia postępowania egzekucyjnego przeciwko F. Sp. z o.o., gdyż jak podała, rozumie, że umorzenie otworzy drogę Urzędowi do podjęcia procesu przeciwko prezesowi wymienionej spółki, który na nieruchomość Skarżącej – podaną w piśmie działkę gruntu zrzucił zmieszane odpady budowlane, a które w wyniku zmiany ustawy o odpadach nie można wywieźć na legalne składowisko od 2022 r. Skarżąca wskazała na wyrok wydany przez Sąd Rejonowy [...] w [...] [...]. Końcowo podała, iż liczy na skuteczną egzekucję [...] Urzędu Skarbowego względem nakładów poczynionych przez tegoż prezesa na budowę rezydencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przesłał drogą elektroniczną do Dyrektora IAS odpis pisma Skarżącej z dnia 4 lipca 2025 r. Odbiór korespondencji nastąpił w dniu 14 lipca 2025 r. Ponadto na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych ustalono, że w okresie od dnia 22 maja 2025 r. do dnia 11 lipca 2025 r. Strona Skarżąca nie uiściła żądanej wpłaty tytułem wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Następnie, zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W stanie faktycznym sprawy, Skarżąca w dniu 3 czerwca 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora IAS z dnia 22 maja 2025 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia. Z kolei, pismem z dnia 4 lipca 2025 r. (w terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi), Skarżąca poinformowała, że wycofuje skargę z 3 czerwca 2025 r. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. odnośnie umorzenia postępowania egzekucyjnego przeciwko F. Sp. z o.o. z powodu tego, że jak podała, umorzenie otworzy drogę do podjęcia procesu przeciwko prezesowi tejże spółki. Skarżąca wyrażając wolę cofnięcia przedmiotowej skargi w niniejszej sprawie jednoznacznie wskazała na skargę własną z dnia 3 czerwca 2025 r. Dodatkowo wyjaśnić należy, że postanowienie, do którego odwołała się Skarżąca w piśmie z 4 lipca 2025 r. jest postanowieniem poprzedzającym postanowienie Dyrektora IAS z dnia 22 maja 2025 r., który po zbadaniu wniesionego przez Spółkę zażalenia stwierdził jego niedopuszczalność. Zatem, pozostaje ono w ścisłym powiązaniu z zaskarżonym postanowieniem Dyrektora IAS z dnia 22 maja 2025 r. Skutkiem powyższego było zaniechanie uiszczenia przez Skarżącą wymaganego wpisu od skargi, co zostało potwierdzone sporządzoną w dniu 14 lipca 2025 r. notatką urzędową (k.20 akt sądowych). W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, iż cofnięcie złożonej skargi na ww. postanowienie Dyrektora IAS z dnia 22 maja 2025 r., w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia jest prawnie skutecznie. Ponadto Sąd stwierdził, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności niedopuszczalności cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 zd. 3 p.p.s.a. Będąc zatem związanym cofnięciem skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.