I SA/Gd 456/19

Dnia 22 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy za skargi W.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 3 grudnia 2018 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w całości decyzji ostatecznej w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 rok p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 456/19. Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2019 r. wydanym w tej sprawie Sąd oddalił skargę wniesioną przez skarżącą W.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 3 grudnia 2018 roku, w przedmiocie odmowy uchylenia w całości decyzji ostatecznej. Pismem nadanym na poczcie w dniu 20 września 2019 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 14 października 2019 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną, stwierdzając, że została wniesiona z uchybieniem terminu, który upłynął bezskutecznie w dniu 18 września 2019 r. Postanowienie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 października 2019 r. Pismem z dnia 4 listopada 2019 r. pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 11 września 2019 r. skontaktował się ze skarżącą informując ją o planowanym urlopie od dnia 15 września 2019r. i o konieczności podpisania pełnomocnictwa do tej daty, aby możliwe było wniesienie skargi kasacyjnej. Skarżąca z kolei poinformowała, że sama przebywa na urlopie, z którego wraca w dniu 17 września 2019 r. Ustalono, że w dniu 17 września 2019 r. skarżąca stawi się w sekretariacie kancelarii, aby podpisać pełnomocnictwo procesowe, a następnie pracownik kancelarii wyśle skargę kasacyjną wraz z dokumentami do sądu. Dotrzymanie tych ustaleń okazało się niemożliwe z powodu nagłej choroby córki skarżącej (ostry nieżyt żołądkowo-jelitowy) wymagającej sprawowania bezpośredniej opieki. W tym czasie pełnomocnik przebywał na urlopie i nie mógł zaradzić zaistniałej sytuacji. Skarżąca nadesłała podpisane pełnomocnictwo dopiero w dniu 19 września 2019 r. o godzinie 21.08. W związku z tym skarga kasacyjna złożona została dnia następnego. Do wniosku dołączono skany wiadomości sms i email, dokumenty podróży, jak również kartę informacyjną izby przyjęć, potwierdzające opisane we wniosku okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z okoliczności sprawy wynika, że zachowany został siedmiodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu, liczony od daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącej postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, z którego pełnomocnik powziął wiedzę o fakcie uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy też uznać, że uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uchybienie to spowodowane było zbiegiem okoliczności, które uniemożliwiły skarżącej podpisane pełnomocnictwa procesowego w odpowiednim terminie, na które składały się urlop zarówno pełnomocnika jaki i skarżącej oraz nagła niedająca się przewidzieć choroba szesnastomiesięcznej córki skarżącej. Z przedłożonych dokumentów nie wynika wprawdzie, aby córka skarżącej była hospitalizowana, niemniej jednak można przyjąć, że ostry nieżyt jelitowy u szesnastomiesięcznego dziecka wymagał całodobowej opieki ze strony skarżącej, co tłumaczy niemożność stawienia się przez nią w kancelarii w celu podpisania pełnomocnictwa. Pełnomocnik nie mógł również zaradzić tej sytuacji, przebywając na urlopie. Wyjaśnienia te w ocenie Sądu są wystarczająca dla uznania, że niedochowanie przez skarżącą terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zostało przez nią zawinione. W tej sytuacji za uprawdopodobnione Sąd uznał, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.