I SA/Gd 460/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 rok postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 16 maja 2016 r. (data stempla pocztowego), złożonym na formularzu PPPr, skarżąca spółka zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W oświadczeniu o majątku i dochodach, złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), skarżąca spółka podała, że od kilku lat nie prowadzi działalności gospodarczej, w składanych bilansach wykazuje zerowe wartości, posiada nieruchomość gruntową o powierzchni 68 m2, na której została ustanowiona hipoteka na rzecz Urzędu Miasta do kwoty 174.365,90 zł, nie posiada innego majątku, w tym środków pieniężnych, nie spełnia warunków do przeprowadzenia jej upadłości bądź likwidacji. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca spółka wykazała zasadność złożonego wniosku i – na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.