I SA/Gd 462/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [ ...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2012 rok postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Pismem z dnia 21 września 2016 r. "A" spółka z o.o. z siedzibą w W. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2016 r. Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 września 2016 r. wezwano pełnomocnika spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100,- zł oraz do nadesłania 1 egzemplarza podpisanej skargi kasacyjnej, bądź uwierzytelnionej kopii ww. pisma - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza, została ona zwrócona do sądu i uznana za doręczoną w dniu 21 października 2016 r. Pismem nadanym w dniu 18 października 2016 r. pełnomocnik spółki powiadomił tutejszy sąd o zmianie adresu kancelarii od dnia 11 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (...). Zgodnie § 3 ww. artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu oraz do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, zostało przesłane na podany w skardze kasacyjnej adres pełnomocnika i wobec nieobecności adresata w tym miejscu było dwukrotnie awizowane (w dniach: 7 października 2016 r. i 17 października 2016 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie było skuteczne i zostało dokonane dnia 21 października 2016 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Zakreślony siedmiodniowy termin, który wobec uznania przesyłki za doręczoną w dniu 21 października 2016 r. bezskutecznie upłynął z dniem 28 października 2016 r. Końcowo wskazać należy, że obowiązek informowania sądu o zmianie adresu do doręczeń wynika z art. 70 p.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby (§ 1). W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany (§ 2 zd. 1). W niniejszej sprawie, co prawda pełnomocnik spółki zawiadomił sąd o zmianie swojego adresu, jednakże uczynił to dopiero dnia 18 października 2016 (data nadania pisma), tj. zarówno po wyekspediowaniu wezwania na adres wskazany w skardze kasacyjnej (3 października 2016 r.), jak i obu awizowaniach przesyłki (7 i 17 października 2016 r.). Informacja ta do sądu dotarła dnia 24 października 2016 r. Sąd nie miał wcześniej żadnej wiedzy o zmianie adresu pełnomocnika, stad też korespondencję kierowaną na dotychczasowy adres, zgodnie z art. 70 § 2 p.p.s.a., należało uznać za prawnie skuteczną. Z uwagi na powyższe sąd przyjął, że spółka nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz nie usunęła braku formalnego, mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną.