I SA/Gd 463/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 27 marca 2023 r. nr SKO Gd/5348/22 w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległego zobowiązania podatkowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. M. K. (dalej jako: "Skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 27 marca 2023 r. nr SKO Gd/5348/22 w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległego zobowiązania podatkowego. Wyrokiem z dnia 12 września 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 463/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę strony. Wnioskiem z dnia 8 października 2023 r. Skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W związku z niepodpisaniem powyższego wniosku, zarządzeniem z dnia 9 października 2023 r. strona została wezwana do nadesłania podpisanego wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał zarządzenie z dnia 24 listopada 2023 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia 8 października 2023 r. Pismem z dnia 9 grudnia 2023 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu. Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że od strony dokonującej czynności procesowej wymagać należy zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy. W związku z powyższym "przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa". W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, iż "o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (...) W konsekwencji więc brak winy w uchybieniu terminu możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, teksty, wzory i formularze, wydanie IV, Warszawa 1970, s. 136, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie strona nie uprawdopodobniła okoliczności, które miałyby przemawiać za stwierdzeniem, że uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu miało charakter niezawiniony. Z treści złożonego wniosku wynika, że Skarżący braku swojej winy upatruje w problemach proceduralnych, wynikających z braku możliwości podpisania załącznika wysyłając pismo ogólne do WSA przez portal ePUAP. Sąd rozpoznając złożony wniosek stanął na stanowisku, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, nie ma możliwości przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku. Należy podkreślić, że Skarżący złożył w ustawowym terminie wniosek o sporządzenie wyroku tut. Sądu z dnia 12 września 2023 r., jednak wniosek ten nie został podpisany. Co więcej, zarządzeniem z dnia 9 października 2023 r. Skarżący został wezwany do nadesłania podpisanego wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jednak braku tego nie uzupełnił. Z powyższego wynika, że Skarżący mógł uczynić zadość czynności postępowania w wymaganym ustawowo terminie, albowiem nic nie wskazuje na to, aby zaistniała przeszkoda w wykonaniu zarządzenia o wezwaniu do nadesłania podpisanego wniosku. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. W niniejszej sprawie nie można stwierdzić, aby strona uczyniła zadość wszystkim przesłankom koniecznym do uznania za zasadne przywrócenie terminu. W ocenie Sądu, Skarżący mógł podjąć działania zmierzające do zachowania przewidzianego terminu. Skoro tego nie uczynił, nie można przyjąć, że uprawdopodobnione zostało, iż niedochowanie terminu do dokonania czynności postępowania nastąpiło bez winy strony. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.