I SA/Gd 467/14

PostanowienieWSA w Gdańsku2014-06-16

Skład orzekający: Sędzia NSA Alicja Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podjęcie przez organ zawieszonego postępowania administracyjnego w toku postępowania sądowoadministracyjnego, w którym skarżący kwestionuje postanowienie o zawieszeniu, czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym i uzasadnia jego umorzenie?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy w jego toku, a przed wydaniem wyroku, przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja ma miejsce, gdy organ administracji podjął zawieszone postępowanie, które było przedmiotem zaskarżenia, co skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Z.S. złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o zawieszeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego podatku od dochodów z nieujawnionych źródeł. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z urzędu podjął zawieszone postępowanie. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.
Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie. 2. Zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Z.S. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 16 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 marca 2014 roku, nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Z.S. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia 13 stycznia 2014 r. zawieszające postępowanie wszczęte z wniosku Z.S. o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 lutego 2008 r. w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oraz nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2001 rok. Na powyższe postanowienie Z.S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jego uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającego je postanowienia z dnia 13 stycznia 2014 r. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie z wniosku Z.S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 lutego 2008 r., w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oraz nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2001 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsk zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270) – dalej p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), a także wtedy gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt administracyjny zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego rozstrzygnięcie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, albowiem Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie z wniosku Z.S. o wznowienie postępowania w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oraz nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2001 rok, zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 lutego 2008 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 i 205 § 4 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą to sumę składa się wynagrodzenie doradcy podatkowego ustalone zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r., Nr 31, poz. 153).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło