I SA/Gd 470/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w całości należnych odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia 20 stycznia 2014 r. skarżący R. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego T. L. Wskazać należy, że przyznane powołanym postanowieniem skarżącemu prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych w całości jak i ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie zostało cofnięte w trybie art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270, dalej jako p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że skarżący został w niniejszej sprawie zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, zatem nie ma obowiązku uiszczania pozostałych kosztów sądowych na żadnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu w postaci radcy prawnego, który reprezentuje go w toku postępowania. W konsekwencji wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie odpisu sądowego od skargi kasacyjnego oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie. Końcowo należy wyjaśnić skarżącemu, iż wyznaczenie dla niego innego pełnomocnika z urzędu nie należy do kompetencji referendarza sądowego ani Sądu. Strona niezadowolona z działań dotychczasowego pełnomocnika (na którego w niniejszej sprawie wyznaczono radcę prawnego T. L.) może zwrócić się o jego zmianę do Okręgowej Izby Radców Prawnych [...]. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.