I SA/Gd 471/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku W. K. z dnia 13 czerwca 2018 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 5 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 13 czerwca 2018 r. W. K. (dalej jako "Skarżący") zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz ustanowienie adwokata. Z uwagi na to, że nadesłany formularz PPF nie został podpisany, co uniemożliwiało nadanie mu dalszego biegu referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2018 r. wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych przedmiotowego wniosku poprzez jego podpisanie w siedzibie sądu lub nadesłanie wypełnionego i podpisanego przez wnioskodawcę formularza PPF, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższą przesyłkę doręczono Skarżącemu w dniu 25 czerwca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 25 akt sądowych). Skarżący nie uczynił zadość wezwaniu w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 2 lipca 2018 r. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 18 lipca 2018 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego z dnia 13 czerwca 2018 r. o przyznanie prawa pomocy, bowiem Skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych wniosku, do usunięcia których został wezwany. Od powyższego zarządzenia, pismem z dnia 10 sierpnia 2018 r., Skarżący wniósł sprzeciw, podnosząc, że wniosek o prawo pomocy złożył na formularzu. W związku z tym wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przesłanie formularza PPF celem jego podpisania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie wydane przez referendarza sądowego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 260 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302– dalej jako "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu i rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Dodania wymaga, że konsekwencją wynikającą z przepisu art. 260 p.p.s.a. jest to, iż orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego, jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. Z treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wynika, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Z kolei przepis art. 257 p.p.s.a. stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zgodnie zaś z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wskazać należy, że nadesłany przez skarżącego formularz PPF nie został podpisany, co uniemożliwiało nadanie mu dalszego biegu. Zatem referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2018 r. wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych przedmiotowego wniosku poprzez jego podpisanie w siedzibie sądu lub nadesłanie wypełnionego i podpisanego przez wnioskodawcę formularza PPF, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłkę, zawierającą ww. zarządzenie referendarza sądowego, doręczono Skarżącemu w dniu 25 czerwca 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy upływał w dniu 2 lipca 2018 r. W tak zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnił wskazanych braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym zasadnie, w ocenie Sądu, referendarz sądowy orzekł w zarządzeniu z dnia 18 lipca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 13 czerwca 2018 r. na podstawie art. 257 p.p.s.a., z uwagi na niemożność jego merytorycznego rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia we wskazanym zakresie braków formalnych w zakreślonym terminie. Nawiązując do argumentacji podniesionej w sprzeciwie, podkreślić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany, a zatem pozostawienie przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy było zasadne a przepis art. 257 p.p.s.a. został prawidłowo zastosowany w niniejszej sprawie. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.