I SA/Gd 472/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi D.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązanie podatkowego w tytułu podatku od towarów i usług oraz dokonanie zabezpieczenia na majątku podatnika postanawia: odrzucić skargę. D.C. – dalej jako "skarżący", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2016 r. Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,- zł. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W wyniku rozpoznania wniesionego przez skarżącego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza sądowego. Zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 kwietnia 2016 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,- zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza, została ona zwrócona do sądu i uznana za doręczoną w dniu 31 stycznia 2017 r. Z notatki urzędowej z dnia 7 lutego 2017 r. wynika, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca odpis prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, została przesłana na podany przez skarżącego adres i wobec nieobecności adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 17 i 25 stycznia 2017 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie skarżącemu wezwania było skuteczne i zostało dokonane w dniu 31 stycznia 2017 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W tej sytuacji należało przyjąć, że skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi, mimo skutecznego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności. Z akt sprawy wynika, że zakreślony siedmiodniowy termin, który wobec uznania przesyłki za doręczoną w dniu 31 stycznia 2017 r. bezskutecznie upłynął z dniem 7 lutego 2017 r., natomiast wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych został przez tutejszy sąd rozpatrzony odmownie. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.