I SA/Gd 477/14

Dnia 22 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok postanawia: pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. . Skarga M. K. (dalej "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2013 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 29 kwietnia 2014 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 477/14. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie Skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, albowiem Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braku formalnego zażalenia. Pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 czerwca 2014 r. Skarżący zwrócił się ponadto o przyznanie mu prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 sierpnia 2014 r. przesłano Skarżącemu formularz PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Nadesłany w terminie formularz PPF został przez Skarżącego wypełniony w sposób nieprawidłowy. Zarządzeniem z dnia 8 września 2014 r. referendarz sądowy wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy przez prawidłowe wypełnienie rubryk 4, 6, 7.2.2 oraz 10 formularza PPF i przesłanie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 22 października referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, albowiem Skarżący w zakreślonym terminie nie usunął braków formalnych wniosku. Odpis zarządzenia z dnia 22 października 2014 r. doręczono Skarżącemu w dniu 20 listopada 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru: karta 60 akt sądowych). Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. Skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia z dnia 22 października 2014 r. Uzasadniając złożony sprzeciw Skarżący wskazał, że w jego ocenie wniosek o przyznane prawa pomocy jest prawidłowy i podlega rozpoznaniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zdaniem Sądu, wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie ulega wątpliwości, że warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu. Wymóg taki wynika z art. 252 § 2 p.p.s.a. Wzór formularza określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245). Zgodnie z art. 257 p.p.s.a, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W ocenie Sądu z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy nieprawidłowo wypełnił rubryki 6, 7.2.2 oraz 10 formularza. Złożony wniosek nie zawierał dokładnych danych o stanie majątkowym i dochodach Skarżącego, jak również o jego stanie rodzinnym, a tym samym nie spełniał wymogów określonych w art. 252 § 1 p.p.s.a. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 8 września 2014 r. wezwano Skarżącego do należytego wypełnienia i przesłania formularza PPF. Przedmiotowe wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 2 października 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru: karta 55 akt sądowych). W związku z powyższym, termin do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku upływał z dniem 9 października 2014 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku, albowiem nie przesłał wypełnionego w sposób prawidłowy formularza PPF. Sąd wskazuje ponadto, że Skarżący na etapie złożonego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego również nie przedłożył prawidłowo wypełnionego formularza PPF. Ponieważ Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez prawidłowe wypełnienie formularza PPF, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – na podstawie art. 257 p.p.s.a. –pozostawił wniosek bez rozpoznania.