I SA/Gd 477/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia z dnia 30 marca 2016 r. na zarządzenie z dnia 10 marca 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 11 listopada 2015 r. na postanowienie z dnia 26 października 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 26 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił M. K.(dalej "Skarżący") przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 30 czerwca 2015 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 22 grudnia 2014 r. o pozostawieniu wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pismem z dnia 11 listopada 2015 r. Skarżący, reprezentowany przez ojca W. K., wniósł w terminie zażalenie od powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie z dnia 11 listopada 2015 r. Zarządzeniem z dnia 10 marca 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 11 listopada 2015 r. w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem ściągnięcia w postępowaniu egzekucyjnym. Odpis zarządzenia z dnia 10 marca 2016 r. doręczono Skarżącemu w dniu 23 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 187 akt sądowych). W ustawowym terminie Skarżący pismem z dnia 30 marca 2016 r. wniósł zażalenie na to zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. I tak, stosownie do postanowień § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 zł w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. W świetle art. 214 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna) podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Z akt sprawy wynika, że Skarżący pismem z dnia 11 listopada 2015 r. wniósł zażalenie od postanowienia z dnia 26 października 2015 r. Z tą czynnością sądową związany jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Analiza akt sądowych wskazuje, że wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie rozstrzygnięty, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r. sygn. akt II FZ 14/16 oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 30 czerwca 2015 r. w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 22 grudnia 2014 r. o pozostawieniu wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Ponadto z akt sądowych wynika, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia z dnia 11 listopada 2015 r., dlatego Przewodniczący Wydziału, w związku z prawomocnym rozstrzygnięciem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarządzeniem z dnia 10 marca 2016 r. wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 11 listopada 2015 r. pod rygorem ściągnięcia w postępowaniu egzekucyjnym. Natomiast Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie, pomimo że ustawa p.p.s.a. środka odwoławczego od takiego zarządzenia nie przewiduje. Na gruncie ustawy p.p.s.a., zażalenie jest środkiem odwoławczym, które przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Zażalenie przysługuje również na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę fakt, że Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie, od którego p.p.s.a. środka odwoławczego nie przewiduje, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.