I SA/Gd 481/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W.K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi I.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od I do IV kwartału 2007 r. postanawia: przyznać adwokatowi W.K. od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 4.392 zł (cztery tysiące trzysta dziewięćdziesiąt dwa złote) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 7,50 zł (siedem złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu poniesionych wydatków. Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 września 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata W.K., który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. Wyrokiem z dnia 9 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę I.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 marca 2010 r. W piśmie z dnia 15 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez orzeczenie o kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa procesowego przyznanego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przy czym zgodnie z treścią powołanego wyżej art. 157 § 1 P.p.s.a., wniosek taki należy zgłosić w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie – w ciągu czternastu dni od dnia ogłoszenia. W świetle powołanych przepisów wskazać należy, że przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 250 P.p.s.a. wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej jako "Rozporządzenie"). Stosownie zaś do treści § 14 ust. 2 pkt 1lit. a) oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) Rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji – w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 6 powołanego Rozporządzenia uzależniona jest od wartości przedmiotu sporu, która w niniejszej sprawie wynosi 61.303 zł, należne wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem I instancji wynosi 3.600 zł (zgodnie z § 6 pkt 6 Rozporządzenia). Do udokumentowanych wydatków natomiast należało zaliczyć koszt przesyłki poleconej – na kwotę 7,50 zł. W myśl § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając na względzie powyższe, należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonane czynności przed sądem I instancji przysługuje w wysokości 3.600 zł, co po podwyższeniu o 22% stawki podatku od towarów i usług daje kwotę 4.392 zł. Niezależnie od tego, tytułem udokumentowanych, poniesionych wydatków przyznano wnioskodawcy kwotę 7,50 zł. Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.