I SA/Gd 490/16

Dnia 17 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. i M. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. P., M. P., J. W. i S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i w podatku rolnym za 2008 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lutego 2016 r., w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości i w podatku rolnym za 2008 r. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie w terminie wpisu od skargi. Pismem z dnia 12 września 2016 r. M. P. i M. P. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi, wnosząc o: 1. jego uchylenie w całości i uznanie, że opłata od skargi została uiszczona w terminie albo 2. przywrócenie terminu do wniesienia opłaty, z uwagi na fakt, że skarżący nie ponoszą winy za uchybienie terminowi będące skutkiem niepoprawnego pouczenia przez Operatora pocztowego dotyczące terminu odbioru przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, iż w sytuacji jednoczesnego wniesienia środka odwoławczego od rozstrzygnięcia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminu do dokonania czynności oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, omawiane instytucje procesowe wykluczają się wzajemnie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni pogląd powyższy akceptuje. Należy mieć bowiem na uwadze, że w przypadku, gdy strona kwestionuje ocenę sądu, że do uchybienia terminu doszło, tzn. gdy twierdzi, że czynności dokonała w terminie, a sąd błędnie uznał, iż terminowi uchybiła, powinna wnieść środek odwoławczy. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności strona powinna wnieść w sytuacji, gdy nie kwestionuje ona faktu, że uchybiła terminowi, jednakże w jej ocenie to uchybienie nie było zawinione i następnie wskazuje przyczyny usprawiedliwiające niedokonanie czynności w terminie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 listopada 1999r. sygn. akt II CZ 129/99, z 4 października 2001r. sygn. akt I CZ 116/01, z 10 stycznia 2002r. sygn. akt I CZ 198/01, z 3 października 2002r. sygn. akt I CZ 120/02 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2004r. sygn. akt FZ 61/04). Omawiane powyżej instytucje procesowe, tj. środek odwoławczy i wniosek o przywrócenie terminu, oparte są więc na przeciwstawnych przesłankach - podstawą skorzystania ze środka odwoławczego jest przekonanie, że do uchybienia terminu nie doszło, natomiast wniosek o przywrócenie terminu opiera się na twierdzeniu, że do tego uchybienia doszło, lecz jest ono niezawinione. Tak więc złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Stosownie bowiem do treści art. 85 P.p.s.a. dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna. Zauważenia wymaga przy tym następnie, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.). Ponadto pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Podkreślić zatem trzeba, że w sytuacji, gdy strona złożyła środek odwoławczy od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka odwoławczego. W ocenie Sądu uznać należy więc, że wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a., może być złożony dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął czy też nie. Natomiast przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uznać trzeba za niedopuszczalny z mocy ustawy zgodnie z art. 88 P.p.s.a., co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący złożyli zażalenie na postanowienie WSA w Gdańsku z 16 sierpnia 2016 r., odrzucające skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi, a jednocześnie wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi. Uwzględniając zatem powyższą argumentację i powołane orzecznictwo sądowe oraz stan faktyczny sprawy, Sąd stwierdza, że omawiany wniosek o przywrócenie terminu został złożony przedwcześnie, gdyż w chwili jego złożenia nie została prawomocnie rozstrzygnięta kwestia terminowości dokonania czynności procesowej. Wniosek skarżących podlegał zatem odrzuceniu jako niedopuszczalny. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu wniosku.