I SA/Gd 491/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie : Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), Protokolant : Starszy Referent Beata Jarecka, po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za II, III, IV kwartał 2004 r., za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r., od stycznia do grudnia 2006 r. oraz za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie w sprawie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i orzekając co do istoty sprawy odmówił K.J. stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za: II,III,IV kwartał 2004 r., rok 2005 i 2006 oraz za miesiące od stycznia do września 2007 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie brak jest podstawy prawnej, na mocy której podatnikowi przysługiwałoby prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabywanych paliw silnikowych, wykorzystywanych do napędu jego pojazdów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podatnik wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego, wskazując w uzasadnieniu, że do dnia 1 maja 2004r. przysługiwało mu prawo do odliczania podatku VAT zawartego w fakturach zakupu paliwa przeznaczonego do posiadanych przez niego pojazdów: marki Kya Pride o nr rej. [...] marki Toyota Corolla o nr rej. [...] i [...]. Wskazane pojazdy, jak zaznaczył skarżący - posiadały świadectwa homologacji, na podstawie których uznano je za samochody ciężarowe. Skarżący podniósł, że wprowadzenie przepisu określającego tzw. "wzór Lisaka", które pozbawiło stronę z dniem 1 maja 2004r. wskazanego powyżej prawa, było sprzeczne z uregulowaniami unijnymi. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy, polskie przepisy mogły utrzymać stosowne ograniczenia prawa do odliczenia podatku VAT, które obowiązywały przed 1 maja 2004 roku, jednak nie mogły wprowadzać szerszych restrykcji niekorzystnych dla podatników. "Wzór Lisaka" nie był stosowany przed datą wejścia Polski do Unii Europejskiej, zatem, zdaniem skarżącego, jest on sprzeczny z VI Dyrektywą w zakresie, w jakim rozszerzył zakres ograniczeń dotyczących paliw nabywanych do pojazdów używanych w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący podniósł, że"klauzula niepogarszania prawa" do odliczenia podatku VAT, wynikająca z art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy nadal obowiązuje. Po dniu 1 maja 2004r. mogły zatem, zdaniem skarżącego, zostać zachowane tylko te wyłączenia z prawa do odliczenia, które obowiązywały przed tą datą. Niepodlegający odliczeniu podatek VAT od paliwa nabywanego do pojazdów spełniających warunek ładowności, a niespełniających kryteriów przewidzianych w tzw. "wzorze Lisaka" zwiększa koszty działalności. Skarżący zarzucił organowi podatkowemu pominięcie przepisu art. 176 Dyrektywy 2006/112IWE Rady oraz pierwszego akapitu art. 177, zgodnie z którymi, "stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, Rada określa wydatki, które nie dają prawa do odliczenia V AT. W żadnym przypadku prawo do odliczenia VAT nie dotyczy wydatków, które nie są ściśle związane z działalnością gospodarczą...". Na potwierdzenie powyższego stanowiska, skarżący przywołał wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 04.04.2007r., sygn. akt I SAIWr 1852/06 oraz WSA w Warszawie (Oddział zamiejscowy w Radomiu) wydany w czerwcu 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 324/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 maja 2007 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 603/06, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwrócił się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: 1) Czy art. 17 ust. (2) i (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska uchyliła całkowicie z dniem 1 maja 2004r.dotychczasowe przepisy krajowe dotyczące ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności, a w to miejsce wprowadziła również ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności ale opisanych przez prawo krajowe przy użyciu odmiennych kryteriów niż to miało miejsce przed dniem 1 maja 2004r., a następnie od dnia 22 sierpnia 2005r.ponownie zmieniła powyższe kryteria. 2) W razie udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie zawarte w punkcie pierwszym - czy art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska w ten sposób zmieniała powyższe kryteria, aby w sposób faktyczny ograniczyć zakres odliczeń podatku naliczonego w porównaniu do przepisów krajowych obowiązujących 30 kwietnia 2004r. lub do przepisów krajowych obowiązujących przed zmianą dokonaną z dniem 22 sierpnia 2005r.; i czy przy uznaniu, że takie działanie Rzeczypospolitej Polskiej byłoby naruszeniem art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy należałoby uznać, że podatnik uprawniony byłby do dokonywania odliczeń ale w granicach, w których zmiany przepisów krajowych wykraczałyby poza zakres ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego przewidzianych przez obowiązujące w dniu 30 kwietnia2004r. i uchylone w tej dacie przepisy krajowe. 3) Czy art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska powołując się na przewidzianą tym przepisem możliwość ograniczania przez państwa członkowskie odliczania podatku naliczonego zawartego w wydatkach niebędących wydatkami ściśle związanymi z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkowe lub wydatki reprezentacyjne - mogła ograniczyć odliczenia podatku naliczonego w porównaniu do stanu prawnego obowiązującego w dniu 30 kwietnia 2004r. w ten sposób, że wyłączyła odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony z wyjątkiem samochodów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 22 sierpnia 2005r. Zdaniem Sądu odpowiedź na powyższe pytanie ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Należy zatem wskazać, że w świetle art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd administracyjny może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed ETS na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez ETS na użytek sprawy o sygn. akt I SA/Kr 603/06 będzie miała znaczenie także dla niniejszego postępowania, z uwagi na to, że zaskarżona decyzja dotyczy również odmowy odliczenia podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodu używanego do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przepisy wskazywane w niniejszej sprawie przez skarżącego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia